فیلسوف انگلیسی«جان لاک»و همفکران او، با ظهور اندیشه‏های فردگرایی و جایگزینی نظام پارلمانی به جای سلطنت مطلقه، محدودیتهای تحمیلی بر چاپخانه‏ها، رفته‏رفته کاهش یافت و کتابفروشان و ناشرین با توسل به نظریه مالکیت معنوی آغاز به دفاع از حقوق خویش کردند.
قانون آن (the state of anne)که در 1710 حمایت بین المللی از حقوق مؤلّف به شکل‏گیری میثاقها و موافقتنامه‏هایی همچون میثاق برن، موافقتنامه تریپز، میثاق رم و دیگر میثاقهای بین المللی در زمینه حقوق مربوط به کپی رایت و نیز کنوانسیون تأسیس سازمان جهانی مالکیّت معنوی انجامیده است.در همان حال، مقررات ملی نیز به تدوین قوانینی در این مورد در داخل هر کشور و برای حفظ
حقوق مؤلّف می‏پردازد.
صاحبان آثار ادبی و هنری شاهد پیدایش فرصتهایی هستند که امکان بهره‏برداری بی‏اجازه از آثار آنان را در سطح وسیع پدید می‏آورد.این افراد برای تأمین حقوق خود درپی گونه‏های تازه حمایت قانونی از آثار خویشند و در این میان، قانون کپی‏رایت به‏عنوان سنگ زیربنای نشر و چارچوبی حقوقی برای رشد و توسعه آثار ادبی و هنری، نقش مهمی در جهان پیچیده ارتباطات مدرن بازی می‏کند.
اما اولین قوانین با پیشرفت صنعت چاپ و حمایت از مولفان در برابر نسخ غیر مجاز وضع گردید. اولین قانون مربوط به حق مولف در دنیا «قانون آن» 1710 ( (the statute of Anneمیلادی توسط پارلمان انگلیس وضع گردید شناخته میشود .برپایه این قانون با گذشت مدت زمان مشخصی، امتیاز واگذار شده به ناشر برای نشر و توزیع نسخه‏های آثار، به نویسنده آن منتقل می‏شد و او حق داشت که امتیاز نشر را به ناشر دیگری واگذار کند. ثبت نکردن کتاب (در کتابخانه ملی) جلوی اقدام برای دریافت خسارت از نقض‏کننده حق را می‏گرفت اما حق مولف را بی‏اعتبار نمی‏کرد.این قانون برای افزایش رقابت در کسب‏وکار نشر از راه محدود کردن انحصارات، موثر واقع شد و به مولف حق صدور جواز نسخه‏برداری می‏داد.
برخورداری از حمایتهای «قانون آن» نیازمند برخی تشریفات بود از جمله ثبت آثار نویسنده به نام خود به ودیعه گذاشتن 9 نسخه از اثر منتشر شده در دانشگاهها و کتابخانه‏ها.بااین‏حال، از آنجا که این قانون تنها کتاب را دربرمی‏گرفت و از دیگر آثار چاپی همچون گراوها و مصنوعات هنری حمایت نمی‏کرد، اقدامات جمعی از هنرمندان به تصویب«قانون کلیشه‏سازان»در سال 1735 انجامید و درپی آن حقوق مولف به دیگر کشورها گسترش پیداکرد.دانمارک درسال 1741 با فرمانی از سوی پادشاه آن کشور، ایالات متحده آمریکا در سال 1790 در نخستین قانون فدرال خود، فرانسه در سالهای 1791 و 1783 با تدوین دو مصوبه درباره حمایت از مولفان و آثار ادبی و هنری، المان کشوری که صنعت چاپ از آنجا آغاز شده بود نخست با تنظیم مقرراتی در مورد توافقهای مربوط به نشر و در میانه سده نوزدهم با وضع قوانینی در ایالتهای گوناگون، مؤلفان را به‏عنوان دارنده حقوق آثار خود به رسمیت شناختند.در همین دوران اتریش و اسپانیا به جمع این کشورها پیوستند و بعضی از کشورهای آمریکای لاتین از جمله شیلی (1934)، پرو(1849)، آرژانتین(1869)و مکزیک(1871)نیز پس از استقلال به تدوین قوانین ملی در این زمینه پرداختند.
در آسیا نیز، چین کشوری که به‏عنوان نخستین مخترع چاپ مطرح است، حمایت رسمی از کپی‏رایت را از سال 1068 میلادی آغاز کرد.در دوران فرمانروایی سلسله«سانگ»دامنه حمایت از ناشر به مولف گسترش یافت و به نظام کپی رایت امروز شباهت بسیار یافت.در چین باستان مواردی از ثبت کپی رایت دیده می‏شود و شاید هم بدین منظور روالی رسمی داشتند برای نمونه در صفحه مندرجات کتابی با عنوان «تاریخچه مختصر پایتخت شرق» که در دوران فرمانروایی سلسله سانگ شمالی منتشر شده، این یادداشت جلب نظر می‏کند: منتشر شده از سوی «چنگ شی رن ژای» از «می‏شان» ثبت شده نزد نهادهای دولتی، نسخه‏برداری ممنوع.بعدها در دوران حکمرانی سلسله «کنگ» نیز در قراردادهایی که بین چین و دیگر کشورها بسته شد، بر حمایت از کپی رایت تاکید شد.با وجود این تا آغاز سده بیستم هیچگونه قانون رسمی در زمینه کپی رایت به تصویب نرسید. از زمان استقرار جمهوری خلق چین، قانون کپی رایت نخستین قانونی است که در این زمینه رسمی شده و از اول ژوئن 1991 به اجرا گذارده شد و با تایید شورای دولتی« licnuoC etatS» در تاریخ 30 مه 1991، «اداره دولتی کپی رایت» مقررات اجرایی قانون کپی رایت جمهوری خلق چین را منتشر کرد.
در نیمکره شرقی، افزون بر چین، ژاپن نیز در عرصه کپی رایت فعالیتهایی داشته است و نخستین گام را در این حوزه با صدور فرمان نشر ( (Ordinance Publishing در سال 1869 برداشت. در این فرمان هم حمایت از کپی رایت و هم قوانین مربوط به ناشران گنجانده شده بود.در سال 1887، قسمت کپی رایت این فرمان از آن جدا شد و به قانون جدیدی به نام «فرمان کپی رایت» مبدل شد که گفته می‏شود نخستین قانون کپی‏رایت در ژاپن بوده است.در سال 1899 نیز این فرمان یکسره به قانون کپی رایت تغییر یافت و نخستین قانون مدرن در این زمینه که با معیارهای بین المللی کپی رایت همسویی دارد، در کشور ژاپن پذیرفته شد. بااین‏حال، با وجود آنکه کپی رایت با گذشت‏ زمان مورد توجه کشورهای بسیار قرار می‏گرفت اما به سبب آنکه گهگاه در واکنش به ظهور فن‏آوریهای تازه، لزوم اعمال اصلاحاتی در قوانین مربوط به مالکیت معنوی آثار پیدا می‏شد، به نظر می‏رسید که این قوانین تا اندازه‏ای ناقص و ناکافی هستند، زیرا قوانین ملی تنها در قلمرو داخلی یک کشور از کارایی برخوردار بود و گسترش مبادلات فرهنگی و ترجمه آثار به زبانهای گوناگون ایجاب می‏کرد که از آثار داخلی در خارج از سرزمین ملی و نیز نویسندگان خارجی در درون مرزهای ملی حمایت شود.اقدامات بین المللی که در این زمینه انجام شد نیاز به پیمانهای بین المللی چند جانبه را که بر پایه آنها کشورهای امضاکننده ناچار به حمایت از آثار خارجی در مقیاس گسترده می‏شدند-بیش از پیش روشن ساخت.چنین بود که رفته‏رفته کانون توجه قانون کپی رایت به عرصه بین المللی متمرکز شد تا برای نویسندگان و هنرمندانی که از بهره‏برداری بی‏اجازه آثار خویش در خارج از کشور مبدا ناراضی بودند، چاره‏جویی شود.

١- قوانین و مقررات بین المللی در حوزه مالکیت معنوی کنفرانس برن
در میانه سده نوزدهم میلادی موافقتنامه‏هایی در زمینه مالکیت معنوی بین کشورهای اروپایی به امضأ رسید ولی ثابت و جامع نبود. به سبب نیازی که به یک نظام همشکل حمایتی احساس می‏شد، در پایان این سده تلاشهای مشترک شماری از کشورها به بستن نخستین موافقت‏نامه بین المللی در زمینه کپی رایت انجامید.

دانلود پایان نامه

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

این موافقت‏نامه برای حمایت از حقوق مولف در 9 سپتامبر 1886 در شهر برن(سوئیس)بسته شد و به تصویب رسید که نام آن«میثاق برن برای حمایت از آثار ادبی و هنری»است.کشورهای تصویب‏کننده این میثاق، اتحادیه برن را تشکیل دادند تا تضمین‏کننده رسمیت یافتن حقوق مولفین در تمام کشورهای عضو باشند، میثاق برن هم‏اکنون از سوی سازمان جهانی مالکیت معنوی (wipo ) که در سال 1970 در شهر ژنو تاسیس شد، اجرای می‏شود.
با گذشت زمان متن میثاق برن با توجه به تغییرات اساسی در ابزار خلق آثار و کاربرد و توزیع آثار ادبی و هنری که ناشی از پیشرفت فن‏آوری بود، چندین بار بازنگری اساسی شد.بازبینی و اصلاح مفاد این میثاق نخستین بار در سال 1908 در شهر برلین انجام شد و پس از آن در سال 1928 در شهر رم، 1948 در بروکسل، 1967 در استکهلم و 1971 در پاریس جداگانه بررسی شد.
در سالهای گذشته پیوستن به میثاق برن که امروزه 127 عضو دارد، سرعت بیشتری گرفته که ناشی از علل گوناگونی است.از جمله آگاهی فزاینده از این که حمایت از حق مولف نقش زیادی را در نظام تجارت جهانی بازی می‏کند و تجارت بین المللی کالا و خدمات در سایه حمایت از حقوق مالکیت معنوی، یک کسب‏وکار پررونق در سطح جهانی است و کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه نیز تشخیص داده‏اند که حمایت از حقوق مالکیت معنوی به نفع آنهاست.
دو عنصر اصلی میثاق برن عبارتند از:«رفتار ملی»که بر پایه آن با آثاری که مبدا آن در یکی از کشورهای عضو است، باید در کشورهای دیگر عضو نیز به همان شکل که از آثار اتباع آن کشور حمایت می‏شود، رفتار می‏شود و عنصر دیگر کمتری حقوق لازم مربوط است.بدین معنا که قوانین کشورهای عضو باید کمترین حمایتی را که در میثاق مقرر شده است، اجرا کنند.بر پایه میثاق برن همچنین حمایت از حقوق مولف، نمی‏تواند بسته به رعایت هیچ نوع تشریفاتی مانند ثبت یا به ودیعه گذارن آثار باشد و براساس آن هر تولید اصلی در زمینه ادبی، علمی و هنری که ممکن است به هر سبک یا شکلی که باشد و نیز آثاری ک مبتنی بر آثار دیگرند مانند ترجمه‏ها، اقتباسها، تنظیم آثار موسیقی و دیگر تغییرات در یک اثر ادبی یا هنری مشمول حمایت شمرده شده‏اند.(ماده 2، بند 3). گونه‏ای از آثار را هم می‏توان مستثنی کرد، بدین شکل که کشورهای عضو می‏توانند از متون رسمی در یونان و روم باستان، سرقت ادبی به عنوان عملی زشت تقبیح می‏شد و یونانیان در سرکوب و جلوگیری از این عمل چندان هم ناتوان نبودند.مطالعه ادبیات رومی نشان می‏دهد که نویسندگان آن زمان تنها به شهرت و آوازه راضی نبودند و با دست نوشته‏هایشان تاحدودی به منافع مادی نیز دست می‏یافتند، آنها می‏دانستند که انتشار و بهره‏برداری از یک اثر، منافع مادی و معنوی به همراه دارد.
در سده هفدهم در پرتو اندیشه‏های آزادی بخش فیلسوف انگلیسی «جان لاک»و همفکران او، با ظهور اندیشه‏های فردگرایی و جایگزینی نظام پارلمانی به جای سلطنت مطلقه، محدودیتهای تحمیلی بر چاپخانه‏ها، رفته‏رفته کاهش یافت و کتابفروشان و ناشرین با توسل به نظریه مالکیت معنوی آغاز به دفاع از حقوق خویش کردند.
همچون متون دارای ماهیت قانونگذاری، اداری و حقوقی، آثار هنری کاربردی، سخنرانیهای درسی، سخنرانیها و خطابه‏ها و سایر آثار شفاهی حمایت نکنند.افزون بر این به دولتها اجازه داده شده که در صورت لزوم آثار مورد حمایت آنها به صورت ثابت و به شکلی مادی باشد برای نمونه در کشوری که ضبط کردن اثر الزامی است از یک اثر رقص در صورتی حمایت می‏شود که حرکات یا علایم ویژه رقص نوشته شده و یا روی نوار ویدیویی ضبط شود.(ماده 2، بند2)در مورد دارندگان حقوق براسال میثاق برن حمایت قانونی، منافع مولف و جانشینان او را دربر می‏گیرد.بااین‏حال در مورد برخی آثار همچون آثار سینمایی، حق مولف به قوانین کشوری که در آنجا ادعای مالکیت مطرح است، مربوط می‏شود.برای نمونه کشورهای عضو ممکن است پیش‏بینی کنند که مالک اولیه حقوق چنین آثاری کارگردان، تهیه‏کننده، فیلمنامه‏نویس و یا افراد دیگری هستند که در پیدایش اثر مشارکت داشته‏اند.
در مورد حمایت از مؤلفانی که اتباع یا مقیم یک کشور عضو میثاق هستند، پیش‏بینی شده که مؤلفانی که تبعه یا مقیم چنین کشوری نباشند، اگر آثار خود را نخستین بار در یک کشور عضو یا به‏طور همزمان در یک کشور عضو یا کشور غیرعضو منتشر کرده باشند، مورد حمایت قرار گیرند.
حقوق انحصاری اقتصادی که بر پایه این میثاق به مؤلفان داده شده، شامل حقوق زیر است:حق ترجمه(ماده 18)، حق تکثیر به هر طریق یا هر شکل(ماده 9)، حق اجرای آثار نمایشی(تئاتر)، نمایشی-موسیقی و آثار موسیقی برای عموم(ماده 11)، حق پخش(رادیویی و تلویزیونی)و انتقال به مردم از راه سیم(تلویزیون کابلی9و نیز پخش دوباره یا از راه بلندگو یا هر وسیله مشابه آن برای پخش اثر (ماده 11 مکرر)، حق سخنرانی برای عموم(ماده 11 مکرر)حق اقتباس(ماده 12)، حق اقتباس از اثر برای تهیه فیلمنامه و تکثیر آن(ماده 4)و حق توزیع آثاری که بدین‏گونه اقتباس و تکثیر شده باشند. همچنین جدا از حقوق اقتصادی مولف، میثاق(ماده 6 مکرر)به شناسایی به اصطلاح«حقوق معنوی» می‏پردازد.
یعنی حق مؤلف برای مالکیت بر اثر خویش و حق او برای اعتراض به هرگونه تحریف، پاره کردن یا هر تغییر و اقدام اهانت‏آمیز در ارتباط با اثر که به شرافت یا اشتهار او آسیب وارد می‏کند.
برای حفظ توازن مناسب بین منافع دارندگان حق مولف و بهره‏گیران از آثار، میثاق برن محدودیتهای مشخصی را نسبت به حقوق اقتصادی جایز می‏شمارد.یعنی مواردی که آثار حمایت شده ممکن است بدون گرفتن اجازه از دارنده حق تالیف و بدون پرداخت خسارت به او مورد بهره‏برداری قرار گیرد.این محدودیتها که(بهره‏برداری‏های آزاد)از آثار حمایت شده نامیده می‏شود در ماده 9 در قالب تکثیر در موار ویژه، ماده 10 شامل نقل قول‏ها و بهره‏گیری از آثار به‏وسیله تصاویر برای هدفهای آموزشی، ماده 10 مکرر در قالب تکثیر مقاله‏های روزنامه یا مشابه آن و بهره‏گیری از آثار به‏منظور گزارش کردن حوادث جاری و ماده 11 مکرر بند 3 شمال ضبط موقت برای هدفهای پخش فرستنده‏ای، می‏شوند.براساس میثاق برن، کمترین مدت حمایت شامل دوره زندگی مؤلف و 50 سال پس از مرگ او تعیین شده(ماده 7)و البته استثناهایی هم بر این قاعده اصلی وارد شده است. برای آثار سینمایی، این دوره 50 سال پس از زمانی است که اثر به تماشای عموم گذاشته شده و در غیر این صورت دوره حمایت 50 سال پس از ساخت چنین اثری تعیین شده است.برای آثار عکاسی و آثار هنر کاربردی کمترین مدت حمایت 25 سال از زمان ساخت اثر مشخص شده و در مورد حقوق معنوی، مدت حمایت از آن باید دست‏کم به‏مقدار مدت یا حمایت از حقوق اقتصادی باشند.

شایان ذکر است که هدف اصلی سند پاریس (1971)در ارتباط با میثاق برن، آسان کردن اجرای جهان‏گیر آن بوده است.از این نظر تعداد زیادی از کشورهای تازه استقلال یافته در نخستین مراحل توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی خود مورد توجه قرار گرفته‏اند.مقررات ویژه مربوط به‏ کشورهای در حال توسعه در یک پیوست درج شده و بر پایه آن، این گروه از کشورها هماهنگ با رویه مجمع عمومی سازمان ملل، می‏توانند در شرایط معینی کمترین ضوابط حمایت از حقوق تکثیر و ترجمه را رعایت نکنند.پیوست میثاق برن امکان کاربرد مجوزهای غیراختیاری(محدودیتهای قانونی برای حق مولف که در موارد خاص پیش‏بینی شده)در مورد ترجمه برای تدریس، تحصیل یا تحقیق و تکثیر آثار حمایت شده در میثاق که امکان فعالیتهای تعلیماتی نظام‏مند را برای کشورهای در حال توسعه فراهم می‏آورد، مانند تعلیم و تربیت خارج از مدرسه و غیررسمی پیش‏بینی می‏کند.
در مورد مزایای اصلی پیوستن به میثاق برن می‏توان گفت که بیشترین مزیت برای کشور عضو این است که آثار مؤلفان آن، به‏خودی‏خود در تمام کشورهای عضو میثاق مورد حمایت قرار می‏گیرد. پس مؤلفان می‏توانند از مزایای مالی گسترش بازار برای آثار خود سود ببرند.همچنین پیوستن به این میثاق می‏تواند انگیزه نویسندگان ملی را برای یافتن ناشر توزیع‏کننده آثار خود در کشورهایی که پیش از این به عضویت میثاق درآمده‏اند، کاهش دهد زیرا قصد نویسندگان این بوده که آثارشان در تمام کشورهای عضو میثاق حمایت شود.افزون بر این رقابت میان مؤلفان ملی در بازار داخلی ممکن است بهبود یابد زیرا زمانی که یک کشور عضو میثاق برن باشد.آثار مؤلفان خارجی تنها با اجازه آن کشور می‏تواند در قلمرو آن توزیع شود و نه به قیمتی پایین‏تر از آثار داخلی که برای توزیع آنها باید مجوز لازم صادر شود.
از نظر اقتصاد کلان نیز مزایای مشاهده می‏شود.به هنگامی که یک کشور گذشته از سطح پیشرفت اجتماعی یا اقتصادی خود به میثاق برن می‏پیوندد، به صورت بخشی از نظام بین المللی حمایت از حقوق مؤلفان در می‏آید و از این راه، نظام تجارت بین الملل برای کالاها و خدمات حمایت شده به وسیله حق مؤلف نیز در زمره نظام مزبور قرار می‏گیرد.این امر به لحاظ مبادله فرهنگی، برنامه‏های سرگرمای و تفریحی، اطلاعات و فن‏آوری نیز مهم است.همچنین در نظر داشتن کمترین ضوابط حمایت از مالکیت معنوی برای کشوری که می‏خواهد به سطوح بالای اقتصادی، تجاری دست یابد، در عمل امری واجب و گریزناپذیر است.
عضویت یک کشور در اتحادیه برن،این پیام مهم را می‏رساند که این کشور آمادگی دارد تا اراده سیاسی لازم را برای حمایت از حقوق مؤلفان دیگر کشورها اعمال کند.این پیام می‏تواند پیش‏شرط همکار موفقیت‏آمیز بین المللی، همچون جلب سرمایه‏گذاری خارجی در بخشهای اقتصادی به جز مالکیت معنوی باشد.
٢- کنوانسیون جهانی کپی رایت
جنگ جهانی دوم که دگرگونی زیادی را در صحنه جهانی نشر درپی داشت، آغاز دور