کار بردن نام، عنوان یا نشان اثر در یک اثر از همان نوع یا مشابه آن، در صورتی ممنوع است که القای شبهه کند. قانون گذار ایرانی درباره نرم افزارها نیز مقررات مشابهی وضع کرده است. بر اساس ماده 3 قانون حمایت از پدید آورندگان نرم افزارهای رایانه ای سال 1379: « نام، عنوان و نشان ویژه ای که معرف نرم افزار است، از حمایت این قانون برخوردار است و هیچ کس نمی تواند آنها را برای نرم افزار دیگری از همان نوع یا مانند آن، به ترتیبی که القای شبهه کند به کار برد… » . همان طور که ملاحظه می شود مقنن سال 1379 در واقع مقررات ماده 17 حمایت حقوق مؤلفان، مصنفان و هنرمندان 1348 را در ماده 3 یاد شده، تکرار کرده است. در خصوص عبارت « نرم افزار دیگری از همان نوع یا مانند آن» که در ماده به کار رفت منظور این است که به عنوان مثال عنوان یک نرم افزار کاربردی نباید برای یک نرم افزار کاربردی دیگر به کار رود، در حالی که اگر همین عنوان برای یک نرم افزار سیستم به کار رود، منعی نخواهد داشت.
حمایت از نام یا عنوان آثار در حقوق فرانسه اغلب با این شرط همراه است که اصالت داشته باشد.ماده 4-112 قانون مالکیت فکری فرانسه در این زمینه مقرر می دارد: « عنوان یک اثر فکری در صورتی که اصیل باشد همانند خود اثر مورد حمایت قرار می گیرد. هیچ کس نمی تواند حتی زمانی که یک اثر دیگر مورد حمایت موضوع مواد 1-123 تا 3-123 این قانون نیست، عنوان آن را برای اختصاصی کردن اثری از همان نوع، به طوری که باعث ایجاد اشتباه شود، مورد استفاده قرار دهد». همان طور که ملاحظه می شود شباهت فراوانی بین مقررات حقوق ایران و حقوق فرانسه در حمایت از عناوین آثار ادبی و هنری وجود دارد. علی- رغم این تشابه، دو تفاوت بین آنها به چشم می خورد. تفاوت اول این است که در قوانین ایران علاوه بر نام و عنوان ( که هر دو تحت « عنوان»قابل ذکر است) عبارت نشانه ( علامت) هم به کار رفته است، در حالی که در مقررات فرانسوی چنین عبارتی دیده نمی شود. دلیل عمده فقدان چنین عبارتی در حقوق فرانسه این است که آثار ادبی و هنری کمتر با علامت یا نشان مشخص می شوند و بیشتر با عناوین است که یک اثر از اثر دیگر تشخیص داده می شود.
به علاوه در خصوص نرم افزارها، قید عبارت « نشان» در ماده 3 قانون حمایت از پدید آورندگان نرم افزارهای رایانه ای سال 1379، به این صورت قابل توجیه است که بر اساس ماده 2 همان قانون، امکان اینکه نرم افزار اختراع شناخته شود وجود دارد و اختراعات اغلب با علامت و نشانه از همدیگر تمیز داده می شوند. تفاوت دیگر بین مقررات حقوق ایران وحقوق فرانسه این است که در ماده 4-112 قانون مالکیت فکری فرانسه، اصالت عنوان، شرط اصلی حمایت از آن تلقی شده است، در حالی که در ماده 17 قانون حمایت از حقوق مؤلفان، مصنفان و هنرمندان سال 1348 و قانون حمایت از پدید آورندگان نرم افزارهای رایانه ای سال 1379، چنین قیدی دیده نمی شود.
گفتار سوم : آثار هنری

بند اول : آثار موسیقایی

دانلود پایان نامه

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

بند 4 ماده 1 قانون حمایت از حقوق مؤلفان، مصنفان و هنرمندان سال 1384، اثر موسیقایی را که به هر ترتیب و روش، نوشته، ضبط یا نشر شده باشد مورد حمایت قرار داده و در بند 2 همان ماده نیز ترانه، سرود و تصنیف را که به هر ترتیب و روش نوشته، ضبط یا نشر شده باشد از اثرهای مورد حمایت آن قانون تلقی کرده است. بنابراین تشخیص اثر موسیقایی از یک سو و آثاری که با کمک موسیقی ایجاد می شوند از سوی دیگر ، ضروری به نظر می رسد.
1-1 : عناصر مورد حمایت در آثار موسیقایی
در هر اثر موسیقایی سه عنصر ملودی، هارمونی و ریتم وجود دارد و حمایت قانونی باید با توجه به یکی از این سه عنصر صورت پذیرد.
الف ) ملودی
به طور کلی ملودی، تکرار صداهای موسیقی را گویند که در پی هم، بیشتر در یک بخش اجرا یا شنیده می- شود. به عبارت دیگر ملودی زمینه ای است که بر اساس آن اثر موسیقایی ساخته می شود.
ب ) هارمونی
منظور از هارمونی صداهایی است که دسته دسته و به طور هم زمان و یک جا به صدا در می آیند. در واقع، در حالی که ملودی را می توان خط افقی نامید، هارمونی عاملی عمودی ( قطر یا حجم) است که هر دو سازنده بافت و زمینه موسیقی هستند. آکوردها به طور مستقل قابل حمایت نیستند، زیرا تعداد آنها مثل نتها محدود است و در اختیار تمامی آهنگسازان قرار دارند و از دیرزمان مورد استفاده قرار می گیرند؛ ولی آنچه مورد حمایت قرار دارد پیوند هارمونی با یک ملودی است که تعداد آنها می تواند بی شمار باشد. شخصیت آهنگساز در انجام این پیوندها آشکار می شود.
ج ) ریتم
در یک تعریف کلی، ریتم، احساس حرکت در موسیقی است که تأکیدی قابل ملاحظه بر نظم، نظمی تکراری و دورانی دارد و نیز، اختلاف قوت و ضعف ضربها از آن درک می شود. ریتم و تغییرات زیروبم، دو عامل تجزیه پذیر در ملودی هستند که اولی به منحنی حرکت در زمان و دومی حرکت فاصله ( بین نتهای زیرو بم) مربوط است. ریتم به تنهایی قابل حمایت نیست بلکه آفرینش فکری در پیوند ریتم با ملودی جلوه گر می شود. پیوند ملودی و ریتم امکانات بی شماری را به خصوص در ترکیب با هارمونیهای مختلف ایجاد می کند. به عبارت دیگر ملودی جدیدی که با هارمونی و ریتم همراه شود کاملاً اصیل خواهد بود. همچنین پدید آورنده ای که با اقتباس از یک ملودی، به آن هارمونی یا ریتم جدید اضافه می کند، اثری پدید می- آورد که به آن اثر موسیقایی دست دوم گفته می شود، در نتیجه تفکیک اثر دست اول و دست دوم موسیقایی مفید خواهد بود.
1-2 : تفکیک آثار موسیقایی اولیه و ثانویه
بر اساس قسمت سوم از بند 2 کنوانسیون برن، تنظیمات موسیقی هم مثل آثار اصلی مورد حمایت قرار می- گیرند بدون اینکه چنین حمایتی به حق تألیف و تصنیف آثار اصلی خدشه ای وارد کند. با این حال به لحاظ فنی، می توان تنظیم موسیقی و واریاسیون را از هم تفکیک کرد، زیرا این دو شکل متفرع از اثر اصلی، هر کدام مسائل مختلفی را مطرح می کنند. به علاوه آثار موسیقایی عاریت گرفته از فرهنگ مردمی ( فولکلور)، جای بررسی و مطالعه دارد.
الف ) تنظیمهای موسیقایی
در عرصه موسیقی، تنظیمات از طریق انطباق یک اثر نوشته برای یک وسیله موسیقی ( ساز) یا اجرای سمفونی توسط یک یا چند ساز و نیز سازبندی یک اثر نوشته برای یک یا چند ساز صورت می گیرد. آنچه پدید می آید یک اثر اصیل است، زیرا همه سازها و ابزارهای موسیقی از قواعد واحدی پیروی نمی کنند. با این حال اثر ایجاد شده یک اثر ثانویه است، زیرا عناصر مورد حمایت اثر اصلی بدون تغییر می ماند. با پیدایش فناوری های جدید از جمله استفاده از رایانه، اشکال جدیدی از تنظیمهای موسیقی ایجاد شده که گاه تشخیص عناصر به عاریت گرفته شده از آثار اصلی را مشکل می سازد. به هر حال، باید بین تنظیم موسیقایی و آوانویسی ( تبدیل کلید موسیقی به کلید دیگر یا یک تُن به تُن دیگر) تفکیک قائل شد زیرا آوانویسی یک اقدام صرفاً فنی است، به طوری که هیچ گونه خلاقیت و ابتکاری در آن وجود ندارد.
ب ) واریاسیون
منظور از واریاسیون این است که یک آهنگساز عناصر ملودیک را به اثر اصلی می افزاید و گاه هارمونی و ریتم را تغییر می دهد. در مقایسه با تنظیم های موسیقایی، واریاسیون استقلال بیشتری نسبت به اثر اصلی دارد. در نتیجه رابطه بین اثر و شخصیت پدید آورنده قوی تر است. با این حال اثر خلق شده یک اثر ثانویه محسوب می شود زیرا در واریاسیون جدید، تم اصلی قابل شناسایی بوده و گاه فقط کافی است قطعاتی کوتاه از اثر اصلی به عاریت گرفته شده باشد. در حقوق فرانسه، بر اساس رویه قضایی آن کشور آهنگسازی که شش نت از یک آواز را اقتباس کرده و اثری را از طریق واریاسیون، با بهره برداری از این قطعه کوتاه، خلق کرده، از آنجا که ردپای اثر اصلی در آن قابل تشخیص بوده، پدید آورنده یک اثر قانونی محسوب شده است. بدیهی است که گاه دشواری شناسایی عناصر اثر اصلی در اثر ثانویه می تواند موجب سوء استفاده برای شبیه سازی شود . در مواردی که شباهت بین یک اثر اصلی و اثر ثانویه وجود داشته باشد، سوء نیت مفروض خواهد بود ولی پدید آورنده اثر ثانویه می توان با ارائه دلایل مخالف، حسن نیت خود را اثبات کند.
1-3 : اثر موسیقایی عاریت گرفته شده از فرهنگ عامه ( فولکلور)
اینکه یک اثر موسیقایی از موسیقی فولکلور عناصری را اقتباس کرده باشد، مانع از آن نیست که چنین اثری اصیل شناخته شود. بدین منظور کافی است پدید آورنده ابتکار و ابداع به کار رفته در اثر را اثبات کند؛ مسلماً در غیر این صورت، اثر شبیه سازی تلقی خواهد شد. رویه قضایی فرانسه در این خصوص تأکید کرده که هر پدیده آورنده ای در الهام گرفتن از فرهنگ مردمی ( فولکلور) بدون اینکه اثر خلق شده توسط او اصالت خود را از دست بدهد، آزاد است به شرط اینکه پدید آورنده ذوق، طبع و سبک ویژه خود را در آن به کار گرفته و به آن محتوایی جدید بدهد.
بند دوم : سایر آثار هنری
علاوه بر آثار موسیقایی که به دلیل ویژگی های منحصربه فرد به طور جداگانه مورد بررسی قرار گرفت، ماده 2 قانون حمایت مؤلفان ، مصنفان و هنرمندان سال 1348 از سایر آثار هنری نظیر آثار سمعی و بصری، نقاشی ، تصویر، طرح، نقش ، نقشه جغرافیایی ، نوشته ها، خطهای تزئینی، اثر تجسمی، مجسمه سازی، اثر معماری، عکاسی، هنرهای دستی یا صنعتی، نقشه قالی و گلیم، آثار مرتبط با فرهنگ عامه و همچنین هر گونه اثری که از ترکیب چند اثر از اثرهای نامبرده به وجود آمده باشد، به شرط ابتکاری بودن آنها، حمایت کرده است. صرف نظر از ایراداتی که به نحوه تدوین این ماده وارد است، مفهوم آثار نامبرده شده نیاز به توضیح خاصی ندارد.
گفتار چهارم : آثار رایانه ای
بند اول : نرم افزارها
در زمینه نرم افزارها یا برنامه های رایانه ای، هم مفهوم و هم چگونگی حمایت از آن نیازمند توضیح است.
1-1 : مفهوم
قانون حمایت از پدید آورندگان نرم افزارهای رایانه ای سال 1379 تعریفی از برنامه های رایانه ای یا نرم افزار ارائه نکرده است . در مقابل آیین نامه اجرایی مواد 2 و 17 قانون اشاره شده، در ماده 2خود، نرم افزار را چنین تعریف کرده است: « نرم افزار عبارت است از مجموعه برنامه های رایانه ای، رویه ها، دستورالعملها و مستندات مربوط به آنها و نیز اطلاعات مربوط به عملیات یک سیستم رایانه ای که دارای کاربردی مشخص بوده و بر روی یکی از حامل های رایانه ای ضبط شده باشد». دستورالعمل اروپایی 14 می 1991 در خصوص حمایت حقوقی از برنامه های رایانه ای، به جای تعریف از نرم افزار ، برنامه های رایانه ای را چنین تعریف می کند: « اصطلاح برنامه رایانه ای شامل برنامه ها به هر شکلی که باشد، از جمله برنامه های منضم به یک سخت افزار است. این اصطلاح همچنین شامل سخت افزار طراحی مقدماتی که به توسعه یک برنامه منجر شود نیز می گردد، به شرط اینکه اجرای برنامه را در یک سطح بالاتر ممکن گرداند.» در حقوق فرانسه بر اساس رویه قضایی و دکترین حاکم، نرم افزار عبارت از مجموعه دستورها، برنامه ها، روش ها ، قواعد و نیز اسنادی که احتمالاً منضم به آنهاست و با کارکرد پردازش اطلاعات مرتبط است. در حقوق انگلستان هم بر اساس عرف دادگاه ها، نرم افزارهای رایانه ای شامل برنامه های کامپیوتری، پایگاه داده، فایل های کامپیوتری، اسناد طراحی مقدماتی، آثار ذخیره شده دیجیتالی و راهنمایی کاربران می شود. همان طور که ملاحظه می شود تعاریف ارائه شده از نرم افزار یا برنامه های رایانه ای از دو حیث مشترک هستند، اول اینکه همه تعاریف بر جنبه های فنی نرم افزارها یا برنامه های رایانه ای تأکید دارند و دوم اینکه به جای تعریف از نرم افزار یا برنامه های رایانه ای در واقع به احصای اجزای نرم افزار پرداخته اند که حسب مورد تفاوت های اندکی با هم دارند.در خصوص اجزای نرم افزار، بند 12 ماده 2-112 قانون مالکیت فکری فرانسه و ماده 1-69 الف قانون مالکیت فکری آلمان و ماده 3 قانون کپی رایت و طراحی و اختراعات انگلیس 1988 به تبعیت از دستورالعمل اروپایی 14 می 1991 پیش گفته، از « سخت افزار طراحی مقدماتی» نام برده اند. این اصطلاح با توجه به عبارت « سخت افزار» که در آن به کار رفته ممکن است ایجاد ابهام کند در توضیح این اصطلاح گفته شده است « سخت افزار طراحی مقدماتی» عبارت از مجموع فعالیت های طراحی است که به توسعه یک برنامه بینجامد، به شرط اینکه اجرای برنامه را در یک سطح بالاتر ممکن گرداند.
اسناد تحلیلی و نمای تشریح کننده اقداماتی که به منظور استفاده از برنامه باید انجام شود ، جزئی از این سخت افزار محسوب می شود، ولی « دفترچه راهنما» را که همانند « سند ضروری برای استفاده از نرم افزار» توصیف می شود، در بر نمی گیرد.
1-2 :حمایت توسط حق مؤلف
زمانی که مسئله حمایت از نرم افزارها یا برنامه های رایانه ای برای اولین بار مطرح شد، برخی با توسل به ماهیت اساساً فنی نرم افزارها، شمول مقررات راجع به اختراعات را نسبت به آن به عنوان ابتکارات صنعتی پیشنهاد می کردند. با این حال این دیدگاه به سرعت مردود اعلام شد زیرا ماهیت انتزاعی و ریاضی نرم افزارها بامعیارهای حمایت از اختراعات از جمله ضرورت ابداع و تازگی آنها همخوانی نداشت. در اروپا کنوانسیون مونیخ مورخ 15 اکتبر 1973 راجع به اختراعات اروپایی و در حقوق فرانسه قانون 1968 اصلاحی در سال 1978 صراحتاً برنامه های رایانه ای را به دلیل فقدان تازگی، از قلمرو آثار اختراعی خارج کردند. برخی دیگر با توجه به ویژگی های فنی نرم افزارها و برنامه های رایانه ای، حمایت از آنها را در چهارچوب قواعد خاص توصیه می کردند و آن را داخل هیچ یک از نظام های حمایتی موجود ( حق اختراع یا حق مؤلف) نمی دانستند. این دیدگاه نیز پذیرفته نشد زیرا صنعت نرم افزار حمایتی سریع و مؤثر را طلب می- کرد. حمایت از نرم افزارها در چهارچوب نظام حق مؤلف یا حقوق مالکیت فکری آثار ادبی و هنری، امکان استناد فوری به کنوانسیون بین المللی برن راجع به حق مؤلف را ممکن می ساخت. ولی این رویکرد به دلیل فقدان سیستم ثبت و توزیع، شورای تشخیص اصالت نرم افزار و ماهیت فنی نرم افزار، با تردیدهایی رو به رو شد. به علاوه وجودتفاوت های قابل توجه بین آثار ادبی و هنری و نرم افزارها به این تردیدهادامن می- زد. آثار ادبی و هنری برخلاف نرم افزارها از یک سو از مجموعه ای دستورات که هدف آنها رفع مشکلی

خاص بر اساس نوع نرم افزار است تشکیل نمی شوند و از سوی دیگر، نرم افزارها بر خلاف آثار ادبی و هنری اصولاً جنبه کاربردی دارند و اهداف تجاری یا صنعتی را دنبال می کنند. بالاخره برخلاف آثار ادبی و هنری، مخاطب نرم افزارها ماشین است، نه انسان و اساساً نرم افزارها فاقد جنبه های ذوقی هستند. با این حال، دیدگاه غالب این بود که نباید در تفاوت های بین آثار ادبی و هنری و نرم افزارها اغراق کرد و نظام حق مؤلف بهترین گزینه از بین گزینه های موجود برای حمایت از نرم افزارهاست.بدین ترتیب دستورالعمل اروپایی مورخ 14 می 1991 راجع به حمایت حقوقی از نرم افزارها در ماده 1خود، اصل حمایت از نرم افزارها را در چهارچوب نظام حق مؤلف مورد پذیرش قرار داد. بر اساس این ماده: « مطابق مقررات این کنوانسیون کشورهای عضو از برنامه های رایانه ای توسط حق مؤلف و به عنوان آثار ادبی به مفهوم کنوانسیون برن مرتبط با حمایت از آثار ادبی و هنری حمایت خواهند کرد. با این همه با توجه به ملاحظات شماره 6 و 25 و ماده 9 دستورالعمل پیش گفته، امکان حمایت از نرم افزارها در چهارچوب سایر نظام های حمایتی ( از جمله حق اختراع) در صورت دارا بودن شرایط، منتفی اعلام نشده است. کشورهای اروپایی به تأسی از دستورالعمل اروپایی مورد اشاره ، با اصلاح مقررات راجع به مالکیت فکری آثار ادبی و هنری خود، نرم افزارها یا برنامه های رایانه ای را از مصادیق آثار ادبی قابل حمایت برشمرده و نتایج حقوقی آن را نیز در همان قوانین درج نموده اند. سازمان جهانی مالکیت