امریکا تنظیم شد، عمدتاً منعکس کننده منافع کشور های پیشرفته بودند که تولید و کنترل دانش را در اختیار داشتند و به منافع کشور های جهان سوم و در حال توسعه توجه چندانی نداشتند. کشور های در حال توسعه در جهت تلاش دستیابی به بازار های بین المللی محصولات فکری به گونه ای که توان ایشان باشند و درعین حال بتوانند منافع مردم خودشان را هم حفظ کنند در سال 1963 در جلسه ای که در آفریقا راجع به کپی رایت برگزار گردید پیشنهاد کردند که کنوانسیون برن به گونه ای تغییر داده شود که این کشور ها نیز بتوانند با آسودگی بیشتری از آثار کشور های صنعتی که دارای کپی رایت است استفاده و بهره برداری نمایند. آن ها با جدیت، پیشنهاد مزبور را در جریان کنفرانس استکهلم در سال 1967 پیگیری نمودند و پس از بحث طولانی، توافق اعضا به صورت یک پروتکل الحاقی در ا رتباط با کشور های در حال توسعه، ضمیمه کنوانسیون برن شد… این پروتکل برای کمک به کشور های در حال توسعه، استثنائات بسیاری را در مورد آثار دارای کپی رایت کشور های عضو اتحادیه قائل شده بود. کشور- های صنعتی و کشور های در حال توسعه در مذاکره ی پروتکل استکهلم به بن بست رسیده بدند و در سال 1969 تصمیمی گرفتند برای رهایی از این تنگنا، در کنفرانس مشترک، قرارداد های برن و (UCC) را همزمان مورد بازنگری قرار دهند و همچنین کشور های صنعتی و در حال توسعه در مورد استفاده غیر انتفاعی کشور های در حال توسعه از آثار آموزشی و پژوهشی به توافق رسیدند. اغلب تلاش های حقوقی برای تحکیم توازن مناسب در سطح ملی در طول تاریخ به شکل دوره ای دچار نوسان بوده است. گاهی سیاست اقتصادی، تأکید بیشتری بر جنبه مادی آثار به قصد افزایش سرمایه ملی داشته و گاهی بر عدالت و به هدف توزیع مجدد دانش و ثروت تأکید شده است. در قانون گذاری بین المللی نیز مشابه به همین نوسانات وجود داشته و بین کشور ها بر سر «داد و ستد مالکیت معنوی» همواره اختلاف بوده است. هم اکنون با پیدایش فناوری اطلاعات و ظهور عصر دیجیتال، نظام های حقوق مالکیت فکری در سطح جهان به شدت تحت تأثیر این پدیده واقع شده و در پی حمایت قوی تر و مؤثر تر در قبال تقلید و سرقت این اطلاعات می باشند. در این عرصه ابتکار عمل در توافق نامه های بین المللی آشکارا در دست پدید آورندگان تکنولوژی و عرضه کنندگان آن در بازار های جهانی قرار گرفته و توازن داد و ستد مالکیت فکری به نفع ایشان به هم خورده است. مبارزه گسترده کشور های در حال توسعه، برای دستیابی به امتیاز های بیشتر در جهت ایجاد «نظم نوین اقتصادی بین المللی» و نیز «نظم نوین اطلاع رسانی جهانی» با مقاومت شدید دولت های محافظه کار کشور های صنعتی رو به رو شده و این تلاش به ویژه در دهه ی 1980 بیشتر محسوس بوده است.
بند دوم : توسعه تدریجی ارتباط حقوق مالکیت فکری (GATT) و (WTO)
برای شناخت ارتباط بین حقوق مالکیت فکری و نقش آن در تجارت بین المللی و سبب طرح آن در مذاکرات راجع به تعرفه و تجارت (GATT) و این که چگونه توافق نامه راجع به جنبه های تجاری مالکیت فکری (TRIPS) شکل گرفت و بخشی از ساختار حقوقی سازمان تجارت جهانی (WTO) شد، مناسب است که مقدمه کوتاهی راجع به مراحل شکل گیری سازمان تجارت جهانی ذکر شود و سپس به زمان و نحوه طرح مسأله در مالکیت فکری در جریان مذاکرات اشاره ای شود. سازمان تجارت جهانی در واقع برای پاسخ گویی به نیاز اساسی جوامع بین المللی به وجود آمد که عبارت است از وجود یک مرجع قدرتمند جهانی به هدف نظم بخشیدن به روابط اقتصادی جهانی. روابط تجاری واقتصادی کشور ها می تواند منشأ تنش های سیاسی باشد تا جایی که نظم و صلح بین المللی را به خطر اندازد. گروهی معتقدند که یکی از زمینه های بروز جنگ جهانی اول و دوم تنش های شدید سیاسی با منشأ اقتصادی بین کشور های قوی در تجارت بین- الملل بوده است. به همین دلیل بعد از جنگ جهانی اول و تجربه جامعه بین الملل از میزان خسارت مادی و معنوی برای جلوگیری از زمینه های مشابه، در سال 1197 کنفرانسی زیر نظر جامعه ملل و با مشارکت نمایندگان حدود 50 کشور در رابطه با موضوعات مربوط به تولید تجارت در شهر ژنو تشکیل گردید. بحث تشکیل سازمان تجارت جهانی با هدف وضع قوانین تجاری و تعرفه ای چند جانبه، برای جلوگیری از اقدامات یک جانبه مطرح شد. در مذاکرات مربوط به سازمان تجارت بین المللی، کشور های جهان سوم نیز حضور داشتند و از مواضع هماهنگ و خوبی برخوردار بودند. با طی شدن مراحلی، کنگره امریکا خود را نیازمند کشور های جهان سوم نمی یافت و از موضعی مسلط با سایر ملل برخورد می کرد، تشکیل سازمان تجارت جهانی را تهدید غیر ضروری و قابل اجتناب بر علیه کنترل بی چون چرای خود بر اقتصاد جهانی تلقی کرد و از تصویب از سرباز زد با توجه به این که خود از پیشنهاد دهندگان آن بود. در واقع این اولین تقابل و ضدیت آشکار امریکا بر علیه خواستهای بر حق و اصولی ملل جهان سوم در ابعاد بین المللی محسوب می شد. به جای طرح تشکیل سازمان تجارت جهانی، در سال 1947 دو توافق موقت در خصوص اصول مربوط به کاهش تعرفه های به امضا رسید.
هدف این موافقت نامه که به موافقت نامه عمومی تعرفه و تجارت (گات) معروف گشت، توسعه تجارت بین الملل از طریق حذف یا کاهش موانع تعرفه ای و غیر تعرفه ای کشور ها در مقابل واردات بود. مهم ترین اصل این موافقت نامه اصل «دولت کامله الوداد» است که بر اساس آن هرگونه توافقی که در مورد تعرفه تحت پوشش گات به عمل آید خود به خود به سایر کشور های عضو موافقت نامه هم تعمیم می یابد. همچنین به کشور های عضو اجازه می داد در صورتی که از افزایش تعرفه طرف تجاری خود متضرر شوند، دست به اقدام تلافی جویانه بزنند. با تحولات سیاسی و اقتصادی طی دهه های بعد نیاز به تکامل این موافقت نامه بین اعضای آن احساس گردید. در این رابطه سلسله مذاکرات بین اعضای گات صورت گرفت. این مذاکرات به 8 دور اصلی طبقه بندی شده است:
1- مذاکرات ژنو 1947
2- مذاکران ان سی 1949
3- مذاکرات تورکی 1950- 1951
4- مذاکرات ژنو 1956
5- مذاکرات دیلن (ژنو) 1960- 1962
6- مذاکرات دور کندی (ژنو) 1964- 1967

7- مذاکرات دور توکیو 1973- 1979
8- دور اورگوئه 1986- 1994
مذاکرات دور اروگوئه طولانی ترین دور مذاکرات کشور های متعاهد گات است. حاصل این هشت سال مذاکره مجموعه ای از موافقت نامه ها و تفاهم نامه ها و سایر اسناد حقوقی است که به صورت مجموعه ای واحد به تصویب رسیده است. یکی از مصوبات دور اورگوئه عبارت بود از تأسیس سازمان تجارت جهانی (WTO) که تلاش حدود 70 ساله دولت ها در تشکیل چنین سازمانی را محقق نمود.
شرکت های بزرگ امریکایی و اروپایی نقش عمده ای در اعمال فشار بر دولت های خود مبنی بر گنجاندن مسأله حمایت از مالکیت فکری در قوانین گات و در صورت لزوم اعمال تحریم های اقتصادی جهت حمایت از منافع ایشان داشتند.

دانلود پایان نامه

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

اگر چه مذاکرات راجع به حقوق مالکیت فکری از لحاظ فنی پیچیده است ولی تقاضای کشور های پیشرفته در این مورد بسیار روشن می باشد. آن ها می خواستند مکانیزمی را برای حق مالکیت فکری به اجرا در آورند که حق انحصاری شرکت های چند ملیتی را مستحکم نمایند. این تقاضا نه فقط شامل مالکیت صنعتی بود بلکه بنا به دلایلی شاخه ادبی و هنری یعنی کپی رایت را نیز در بر می گرفت. هر چند در طی دو دهه گذشته کشور های در حال توسعه در زمینه حمایت از حقوق مالکیت فکری اقدامات چشمگیری انجام داده بودند اما موافق گسترش حوزه قضایی حقوق فکری به گونه ای که علاوه بر سازمان جهانی مالکیت فکری (WIPO) و یونسکو (UNESCO)، سازمان گات (GATT) را نیز در بر گیرد، نبودند. هر چند روش مبتنی کردن حقوق مالکیت فکری بر اصول گات در آغاز با مقاومت کشور های در حال توسعه مواجه شد اما هم گرایی عوامل متعدد و فشار های سیاسی آن ها را وادار به پذیرش برقراری استاندارد های بالاتر برای حقوق مالکیت فکری در چارچوب گات نمود.

بند سوم : رابطه بین موافقت نامه (TRIPS) و کنوانسیون برن
با این که الزامی نیست که کشور های عضو موافقت نامه، عضو کنوانسیون برن نیز باشند اما به هر حال تمامی اعضای موافقت نامه ملزم به پذیرش تعهدات کنوانسیون برن خواهند بود. ماده 9 موافقت نامه «راجع به کنوانسیون برن» چنین مقررمی دارد:
«اعضا مواد 1 تا 21 کنوانسیون برن (1971) و پیوست این کنوانسیون را رعایت خواهند کرد. البته اعضاءِ به استناد موافقت نامه حاضر حقوق یا تعهداتی در خصوص اعطایی به موجب ماده 6 مکرر این کنوانسیون یا حقوق ناشی از آن را ندارد».
بنابراین این مواد 1 تا 21 کنوانسیون برن که دربردارنده ی مقررات اساسی و ماهوی کنوانسون برن بوده و بیانگر حقوق پدید آورنده و نحوه حمایت و محدودیت ها استثنائات مربوطه می باشد جزو مقررات موافقت نامه تلقی شده و برای تمامی اعضای سازمان تجارت جهانی که ملزم به پذیرش و اعمال این موافقت نامه نیز می باشند، لازم الاجر