۲-۳-۷ خونواده به معنی مرکز آموزش خشونت

هر چند والدین ممکنه آگاهانه مبادرت به آموزش خشونت به کودکانشون واسه «دفاع از خود» بکنن ولی بیشتر خونواده ها منکر آموزش خشونت به کودکا نشون هستن. بعضی وقتا والدین رفتار خشن کودک رو تایید می کنن ویا دست کم اجازه ادامه اون رو به بچه خود میدن (الیور[۲] ۱۹۹۳، ۸۱).

بررسی­های انجام گرفته نشون دهنده اینست که والدینی که از تنبیه بدنی غیرمعمول استفاده می کنن شایدً کودکان خشونت و خشنی دارن (ارون وهیو سمال ۱۹۴۸، ۸۸؛ پاترسون ۱۹۸۲ به نقل از اتکینسون ۱۹۸۳، ۳۹).

پاترسون[۳] ۱۹۸۲ براساس مشاهداتی از خونواده های کودکان بداخلاق و غیرپرخاشگر گفت که کودک به شکلی مناسب رفتار می کرد هم بیشترً اونو تنبیه می کردن (اتکینسون ۱۹۸۳ ترجمه براهنی و همکاران ۱۳۷۳، ۱۹). وقتی که کودک به خاطر رفتار خشن تنبیه می شه ممکنه رفتار ایشون در حضور تنبیه کننده کم بشه ولی رفتارا واحساسات خود رو جابه جا می کنه وحتی تنبیه نتیجه عکس می دهد. آدمایی که از تنبیه بدنی واسه کنترل خشونت کودک خود استفاده می کنن در واقع ممکنه الگویی رو از رفتار خشن به اون ارائه بدن (گریج و کرمیس[۴] ۱۹۹۵، ۶۰)، پاترسون (به نقل از پتیت ۱۹۹۷، ۱۵) عقیده داره که کودکان تربیت می شن تا پرخاشگرشوند ووالدین تربیت شدن تا اونا رو به این کار تشویق کنن.والدین تنها اعضای خونواده نیستن که به رشد خشونت کمک می کنن.کودکان در تعامل با خواهرا وبرادران خود یاد می گیرن که خشن رفتار کنن.

خواهران وبرادران کوچکتر با ناله کردن ،اذیت کردن یا کتک زدن خود به رفتارای خشن دامن میزنن وکودکان بزرگتر به نوبه خود یاد می گیرن این رفتارای آزاردهنده رو به شکلی خشن تلافی کنن (هتر ینگتون و پارک ترجمه طهوریان و همکاران ۱۳۷۳، ۴۶).

۲-۳-۸ تقلید خشونت

بعضی بررسی­ها نشون میدن که جواب­های پر خاشگرانه ممکنه از راه تقلید آموخته شن. کودکان کودکستانی که شکل های جور واجور رفتارای خشن یه فرد بزرگسال رو در برابر یه عروسک بادی بزرگ دیده بودن، بعداً خیلی از اعمال، از جمله الگوهای نامتداول رفتار پر خاشگرانه اون رو تقلید کردن. با گسترش آزمایش، دو روایت فیلمبرداری شده از خشونت هم درآن گذاشته شد (یکی از فیلم­ها رفتار خشن یه فرد بزرگسال رو نسبت به عروسک نشون می داد؛ در فیلم دیگه یه شخصیت کارتونی همون رفتار رو جلو گر می ساخت). یافته های این بخش از آزما یش هم بسیار لایق توجه بود. اندازه خشونت در برابر عروسک در کودکانی که هر کدوم از دو فیلم رو دیده بودن به اندازه کودکانی بود که رفتار واقعی فرد بزرگسال رو نسبت به عروسک تماشا کرده بودن. اینجوری مشخص می شه که مشاهده سر مشقهای خشونت زنده یا فیلمبرداری شده احتمال بروز خشونت رو زیاد می کنه (کاپلان و سادوک ۱۳۸۸، ۴۵).

 

۲-۳-۹ تقویت خشونت

 

در پژوهشی که روی کودکان انجام شد مشخص شد. کودکانی که جواب­های خشن رو با تماشای سرمشق­های خشونت آموخته بودنددر مواردی این جواب­ها رو بیشتر بروز می دادن که با اینجور اعمالی در اونا تقویت می شدویا مشاهده می کردن که سر مشق­های پر خاشگری تقویت می گردن. جواب­های پرخاشگرایانه ممکنه از راه مشاهده آموخته شن و در پرتو پی آمدهایی که دارن تقویت گردند.

پژهشگران تعدادی کودک کودکستانی رو به مدت ده هفته زیر نظر گرفتن وموارد خشونت در روابط شخصی و هم رویدادایی رو که بلا فاصله به دنبال خشونت انجام می شد یادداشت کردن. این رویدادها عبارت بودن از: تقویت مثبت (فرد مورد پر خاش گریه می کرد یا کز می کرد)، تنبیه (فرد مورد پرخاش حمله می کرد)، و عکس العمل­های خنثی (فرد مورد پرخاش، خشونت رو ندیده می گرفت). تقویت مثبت عادی ترین عکس العمل در برابر اعمال خشن کودکانی بود که کلا رفتارای خشن زیادی نشون می دادن. کودکان غیر فعالی که بارها قربونی خشونت می شدن ولی گاهی وقتا پرخاش دوطرفه اونا با موفقیت همراه بود کم کم رفتار دفاعی خود رو کم کردن و شروع به حمله کردن. روشنه که پی آمدهای خشونت نقش کلی ای در تشکیل رفتار اجرا می کنن (پرسون، لیتمن و بریکر[۵] ۱۹۶۷ به نقل از اتکینسون ۱۹۸۳، ۱۱۳).

[۱] . Baron&Lawren

[۲] . Oliver

[۳] . Patterson

[۴] . Graig&Kermis

[۵] . Patterso.Littman&Bricker