مسلمان همراه نوعی نفوذ در جامعه اسلامی شود، ممنوع، وگرنه آزاد است. از اینرو، قراردادهای فرهنگی، نظامی، اقتصادی، تبادل دانشجو، پزشکان و نیز همکاری در زمینه های فنی، صنعتی و کشاورزی با اطمینان از نبود سلطه کفّار بر مسلمانان، محترم و روا هستند; زیرا در عصر حاضر، هیچ کشوری نمی تواند بدون همکاری و ارتباط با دیگر کشورها به طور شایسته حیات خود را تداوم بخشد. ولی اگر برخی از قراردها و همکاریها، زمینه را برای تسلط کفّار بر مسلمانان فراهم آورند، ارزش عملی ندارند و باید لغو شوند. خلاصه سخن، با توجه به عزّت و سیادتی که خداوند برای اسلام و مسلمانان قرار داده، هرگونه سلطه اقتصادی، سیاسی، نظامی، فرهنگی و عقیدتی غیرمسلمانان بر مسلمانان منع شده است. بنابراین، برقراری هرگونه رابطه و انجام هرگونه اعمالی که منجر به سلطه کافران بر مسلمانان شود، مردود است.
2-2 اصل دعوت یا جهاد
مباحث متعدد و دامنه دار درباره اصل دعوت و جهاد موجب شد از هر دو اصل تحت یک عنوان یاد کنیم، زیرا همانطور که برخی از پژوهشگران مسلمان گفته اند اگر تنها به ذکر عنوان دعوت اکتفا گردد، دیدگاه های موجود درباره اصل جنگ یا صلح در روابط خارجی اسلام نادیده انگاشته می شود و اگر اصل را بر جهاد بگذاریم طرح عنوان اصل دعوت ناتمام خواهد ماند . شاید از میان اصول حاکم بر روابط مسلمانان باغیر مسلمانان ، این اصل بیش از همه حایز اهمیت بوده و بیشتر از دیگر محورها مورد بحث و مناظره قرار گرفته است . احتمالا یکی از جهات اهمیت این اصل، آن است که ماهیت روابط خارجی از دیدگاه اسلام را تبیین می کند وجهت دیگر اینکه یکی از مهمترین اهداف ارسال رسل دعوت می باشد . تفصیل این بحث را در پاسخ به این پرسش که اصول اولیه در روابط دولت اسلامی با دولت غیر اسلامی بر جنگ است یا صلح پی می گیریم؛ که دو نظریه عمده وجود دارد. به عبارتی آیا صلح یک قاعده است و جنگ استثنائی است که در صورت ضرورت باید آن را برگزید اگر دیدگاه اول را بپذیریم مبنای روابط با غیر مسلمانان، در اسلام صلح محور خواهد بود و اگر دیدگاه دوم پذیرفته شود مبنای روابط با غیر مسلمانان، در اسلام جنگ محور خواهد بود هر دیدگاه طرفدارانی دارد که در اینجا با عنایت به این مسأله با دو نوع روش روبرو می‌گردیم.
الف: روش خاور شناسان که در قالب «انتشار الاسلام بالسیف» مطرح می‌گردد و مفاهیمی چون ارهاب، بنیاد گرایی، اسلام اسلحه، التطرف تأکید می‌شود، در این رویکرد آیات جهاد به خصوص آیه‌ی سیف به عنوان مستند مورد توجه قرار می‌گیرد.
ب: روشنفکران مسلمان که در قالب «تنظیف وجه الاسلام» با پیراستن اسلام از هر نوع خشونت و جنگ به تحلیل می‌پردازند و بر مفاهیمی چون؛ سلام و تسامح و تعامیش و رأفت تأکید می‌کنند.
در حالی که دسته نخست فقط به تحلیل آیات جهاد می پردازد و آیات صلح و سلم را از نظر دور می دارند، دسته دوم با تاکید بر آیات صلح و مسالمت، به آیات جهاد بی توجهی می کنند . روش اعتدال روشی است که بتواند میان هر دو دسته آیات جمع زند. لذا برای روشن شدن بحث و اینکه به نتیجه نهایی برسیم جایگاه اصل دعوت و اصل جهاد را بررسی می کنیم.

2-2-1 جایگاه اصل دعوت
اصل دعوت در اسلام از جایگاه والایی برخوردار است و یکی از مهم ترین عنصر در روابط داخلی و خارجی اسلام به شمار می آید. در متون دینی آمده است که مسلمانان قبل از دعوت به توحید و نبوت، حق نبرد با کافران را ندارند وفقها نیز آن را به عنوان یک اصل مسلم در فقه پذیرفته اند در متون حدیثی بابی به این موضوع اختصاص یافته وروایات فروانی در اهمیت دعوت ونحوه وکیفیت آن گردآور ی شده است.
بحث را با طرح اهمیت دعوت در آیات قرآن و روایات و سیره پیامبر(ص)، به عنوان یکی از اصول حاکم بر روابط مسلمانان با غیر مسلمانان دنبال می کنیم.
آیات متعددی اولین و مهم ترین وظیفه پیامبر را دعوت به خیر و صلاح می داند. خداوند سبحان پیامبران خود را مبلغان پیام خود و مظهر رحمت خویش و اصلاح و تزکیه بشر معرفی می کند . در برخی آیات، خداوند آنچنان به ابلاغ پیام خود و دعوت بشر به ارزش های اسلامی اهمیت
می دهد که وعده می کند تا زمانی که رسولی را به ادای این وظایف نگمارد کسی را مجازات نخواهد کرد .
در اسلام اصل دعوت به عنوان یکی از اصول اساسی در روابط با غیر مسلمانان مورد توجه قرار گرفته است. خداوند در یکی از آیات خطاب به پیامبر این اصل را چنین معرفی می کند: بگو ای اهل کتاب، به کلمه ای روی آورید که میان ما و شما یکسان است، جز خدای واحد را نپرستیم و چیزی را شریک حضرتش قرار ندهیم و غیر از خداوند کسی را ارباب و فرمانروایمان ندانیم . درآیاتی از سوره ی احزاب چنین آمده است: «یا ایها النبی انَا ارسلناک شاهدا ومبشرا ونذیرا و داعیا الی اللَه باذنه و سراجا منیرا ».
ای پیامبر! ماتورا گواه وبشارت دهنده وانذار کننده فرستادیم و تو را دعوت کننده به سوی خدا به فرمان او و چراغ روشنی بخش قراردادیم .

از این آیات و نظایر آن در می آبیم که پیامبر اسلام در رفتار خویش با غیر مسلمانان قبل از هر چیز موظف است آنان را به خدای واحد بخواند، و پیامبراکرم صلی الله علیه و آله نیز بیش از هر امری به این اصل می پرداخت، حضرت تا دعوت نکرده بودند دستور جهاد نمی دادند .
در روایتی حضرت علی علیه السلام می فرماید: زمانی که پیامبر مرا به سوی یمن می فرستاد، فرمود یا علی اگر خداوند یک نفر را به دست تو هدایت کند بهتر از تمام آن چیزی است که آفتاب بر آن می تابد .
ابویعلی و طبری و دیگران به نقل از ابن عباس می گویند: رسول خدا صلی الله علیه و آله هرگز با هیچ قومی نجنگید مگر این که آنها را به اسلام فرا خواند .
پیامبر اسلام چنان به مساله دعوت اهمیت می دهد که در همه جنگ ها ابتدا به دعوت می پرداخت، حتی مردمانی را که قبلا دعوت کرده بود مجددا به اسلام می خواند. با وجود آن که اهالی خیبر به دعوت عالم بودند، پیامبر سه روز سفیران و دعوتگران خویش را به نزد آنان می فرستد تا آنان را به اسلام رهنمون باشند . از نامه های که به سرا ن کشورهای جهان توسط رسول اعظم(ص) فرستاده شده است نیز به خوبی اهمیت دعوت در روابط خارجی آن حضرت روشن می گردد که مابرای نمونه برخی ازاین نامه ها را نقل می کنیم:
رسول خدا (ص) در نامه ی به کسری پادشاه ایران زمین چنین می آورد:
بنام خداوند بخشنده ومهربان. از محمد ابن عبدالله رسول خدا به خسرو پرویز، بزرگ پارس: درود وایمنی عذاب برکسی که پیروهدایت گردد، به خداو فرستاده ی او، ایمان آور که آفریدگاری جز خدای یگانه بی همتا نیست ومحمد بنده وفرستاده اوست. من تورا به سوی خدا دعوت می کنم؛ زیرا که من پیامبر خدا برهمه ی مردمان هستم تا زنده دلان را هشدار دهم وکلمه ی عذاب بر کافران مسلم گردد از این رو اسلام آور تا ایمن مانی؛ چرا که اگر ایمان نیاوری بی گمان گناه همه مجوسیان برگردن توخواهد بود. ودر نامه ی دیگری به پادشاه روم می نویسد:
بنام خداوند بخشنده ومهربان. ازمحمد رسول الله بنده وفرستاده ی خدا به هر قل بزرگ روم. درود بر کسی که راه هدایت در پیش گیرد. اما بعد : من تورا به سوی دین اسلام دعوت می کنم. اسلام آور تا ایمن مانی اگر اسلام آوری خداوند دوبار به توپاداش خواهد داد وگرنه گناه همه ی رومیان را به گردن خواهی داشت. سپس آیه مباهله را ذکر می کند.
با توجه به آن که در آن روز روم و ایران به عنوان دو ابر قدرت مطرح بودند به گونه ای که قلمرو امپراتور روم در آن زمان از اروپا تا شمال آفریقا وقسمتی از خاور میانه گسترده بود، پیامبر اسلام، چنین فردی را قاطعانه به اسلام دعوت می کند این در قدم نخست بیانگر اهمیت وجایگاه ویژ ه ی دعوت درسیره ی سیاسی پیامبر(ص) در عرصه روابط خارجی می باشد. علاوه بر آن که این نامه ها قواعد وشیوه های دعوت ، مبانی واصول دعوت و همچنین مراحل دعوت را به ما می آموزد. ما بحث را در رابطه با مراحل دعوت پی می گیریم در نامه های پیامبر گرامی اسلام جمله (اسلم تسلم) به چشم می خورد ؛ یعنی: اگر دعوت براساس تبلیغ مسالمت آمیز را نپذیری ولجاجت نمایی در امان نخواهی بود. از این جمله استفاده می شود که دعوت دارای دومرحله است :
الف) تبلیغ مسالمت آمیز.
ب) برخورد قهر آمیز و مسلحانه با جلو گیری کنندگان از تبلیغ اسلامی .

دانلود پایان نامه

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

در فرهنگ اسلامی از دومی به عنوان جهاد یاد می شود. جهاد یک اصل جدا گانه ی در قبال سایر اصول نیست بلکه از جمله ی مراحل دعوت به شمار می آید ؛ به همین دلیل فقها در کتاب ها ی فقهی هنگامی که بابی را ویژه جهاد باز نموده اند در مقدمه آن باب دعوت را نیز بحث کرده اند وجهاد بدون دعوت را ممنوع دانسته اند. از مجموع آیات ناظر به دعوت و روایات و سیره پیامبر(ص) اسلام به دست می آید که دعوت، یکی از اصول اساسی حاکم بر روابط مسلمانان با جوامع غیراسلامی است و اهمیت آن به حدی است که جهادی را که مسبوق به دعوت نباشد از مشروعیت خارج می کند و بیشتر فقهای شیعه و سنی بر این امر اجماع نظر دارند .
بنابراین می توان گفت یکی از مهم ترین اهدف فرستادن انبیا، دعوت است. آیات متعدد قرآن کریم پیامبران را دعوتگران دینی معرفی می کند. بر این اساس، نخستین وظیفه پیامبر و رهبران دینی همانا دعوت بشر به تعالیم و ارزش های وحیانی است. از طرف دیگر، جهاد با مشرکان و طغیان گران بی تردید یکی از وظایف اساسی مسلمانان و رهبران دینی محسوب می گردد .
2-2-1-1 اصول دعوت
خداوند در آیه 125سوره نحل می فرماید: «ادْعُ إِلِى سَبِیلِ رَبِّکَ بِالْحِکْمَهِ وَالْمَوْعِظَهِ الْحَسَنَهِ وَجَادِلْهُم بِالَّتِی هِیَ أَحْسَنُ إِنَّ رَبَّکَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِیلِهِ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِینَ».
با حکمت و اندرز نیکو به راه پروردگارت دعوت کن و با آنان به [شیوه‏اى] که نیکوتر است مجادله نماى در حقیقت پروردگار تو به [حال] کسى که از راه او منحرف شده داناتر و او به [حال] راه‏یافتگان [نیز] داناتر است.
از آیه فوق استنباط می شود که اصول دعوت عبارتند از: 1.حکمت، 2.موعظه، 3.جدال احسن، با نگاه به پیچیدگیها و تغیرات دنیای کنونی، آن چیزی که بیشتر در عرصه بین‌المللی مورد توجه قرار می‌گیرد قدرت استدلال و اقناع است. چیزی که اسلام بر آن تأکید دارد. امروزه در عرصه دیپلماسی، بجای استفاده از دیپلماتیک یا جنگ از دیپلماسی فرهنگی که بر روی فکر و مغز و ذهن فعالان جامعه جهانی اثر می‌گذارد استفاده می شود.
از طرفی اسلام به علت غنای درونی و ظرفیت بالای معرفتی و عقیدتی و فکری مدعی است بهترین زمینه تبلیغ دین مبین اسلام را در حکمت، استدلال موعظه و جدال احسن می‌داند پس در دنیای امروز مهمترین عنصر دیپلماسی که اسلام در اختیار دارد همین مؤلفه‌هایی هستند که از طریق دعوت حاصل می شوند.
به طور خلاصه؛ اسلام به عنوان یک دولت عقیدتی به دنبال توسعه و گسترش مکتب اسلام در تمام عالم است که منطقه و نژاد خاصی را مورد نظر قرا نمی‌دهد، ولی از طرف دیگر به دنبال گسترش دین بر اساس عقل و شرع است، از این روی اصالت در اسلام بر دعوت است نه بر جنگ و اگر با اندکی تسامح اشتراکات دعوت و صلح را که هر دو مبتنی بر حالت غیر جنگ است در نظر بگیریم در آن صورت می‌بینیم که اسلام اصالت بیشتری برای صلح قائ