پایان نامه ارشد:تکلیف رأی بدوی در تحقق سازش در مرحله تجدیدنظر

 دانلود پایان نامه

عنوان کامل پایان نامه :

 سازش و جایگاه آن در حقوق ایران

قسمتی از متن پایان نامه :

 

سازش در تمامی دادگاهها

باب هفتم قانون آیین دادرسی مدنی(مصوب 1318) به شرح قواعد مربوط به سازش در کلیه دادگاهها پرداخته بود. مطابق ماده 623 آن قانون که مقرر می داشت :« در هر مرحله از مراحل و هر دور از ادوار دادرسی مدنی طرفین دعوی می توانند منازعه خود را به طریق سازش خاتمه دهند.»

طرفین دعوا اعم از اینکه دعوا در مرحله ی بدوی یا تجدید نظر باشد در تمام مدت دادرسی حق داشتند از دادگاه رسیدگی کننده درخواست سازش کنند ،حتی اگر دعوا در مرحله فرجامی در دیوان عالی کشور در حال رسیدگی باشد نیز طرفین می توانستند دعوا را به صلح خاتمه دهند (ماده 624 ق.آ.د.م قدیم).

امّا با توجه به اینکه دیوان عالی کشور وارد رسیدگی ماهوی نمی شود و صرفاً مرجع نقض و ابرام است، مقنن سه دادگاه را برای رسیدگی به درخواست سازش مشخص کرده بود :« دادگاهی که از حکم آن رسیدگی فرجامی خواسته شده ،دادگاهی که در صورت نقض رأی، رسیدگی به آن دادگاه ارجاع گردیده و دادگاه صالح دیگر » .  بدیهی است که منظور از دادگاه صالح دیگر، همان دادگاه بخش بود که برای رسیدگی به سازش بین طرفین اختلاف صلاحیت عام و نامحدود داشت .

در صدر ماده 624 این قانون مقرر داشته بود که :« سازش اصحاب دعوی در مرحله رسیدگی فرجامی باعث موقوف شدن رسیدگی فرجامی نخواهد شد … » بنابراین، دعوا در مرحله فرجامی دو جریان جداگانه پیدا  می کرد ؛ یکی جریان رسیدگی فرجامی و دیگری تلاش طرفین جهت تحقق سازش.

  پایان نامه روانشناسی:رفتار شهروندی سازمانی

لازم به ذکر است که حکمی که بعد از وقوع صلح ، از دیوان عالی کشور صادر می شد اثری بر اصحاب دعوا نداشت و فقط برای محافظت قانون بود (قسمت اخیر ماده 624 ق.آ.د.م قدیم ) .در صورت متعدد بودن طرفین اختلاف هر یک از آنها حق داشتند بطور جداگانه با طرف خود سازش نمایند. (ماده 625 ق.آ.د.م قدیم )

مطابق این قانون سازش به سه شکل ، سازش در دفتر اسناد رسمی ، سازش در دادگاه و سازش در خارج از دادگاه به صورت غیر رسمی امکان پذیر بود. (ماده626 ق.آ.د.م قدیم )

در صورتی که طرفین در دفتر خانه اسناد رسمی اختلافات خود را با صلح خاتمه دهند، می بایست یک نسخه از صلح نامه را تقدیم دادگاه نمایند ؛دادگاه پس از وصول صلح نامه ختم دعوا را به موجب سازش در پرونده قید نموده و اجرای آن تابع مقررات مفاد اسناد رسمی لازم الاجرا بود. ( ماده 627 ق.آ.د.م قدیم )

در فرضی که طرفین برای سازش به دادگاه مراجعه می کردند ؛ دادگاه ابتدا توضیحات لازم را در مورد موضوع و شرایط سازش از آنان خواسته، سپس آن را در صورت مجلس نوشته و به امضای طرفین و دادرس دادگاه می رسید ؛ این صلح نامه نسبت به طرفین ،ورّاث و قائم مقام آنها نافذ و معتبر و مانند احکام دادگاهها به موقع اجرا گذاشته می شد .

سومین روش سازش بدین نحو بود که طرفین در خارج از دادگاه و به صورت غیر رسمی سازش نموده و به اختلافات خود خاتمه می دادند. امّا این صلح نامه زمانی دارای اثر بود که طرفین در دادگاه حاضر شده و به صحت آن اقرار نمایند که در این صورت ، اقرار طرفین در صورت مجلس نوشته شده و به امضای آنها و دادرس         می رسید ؛ نحوه ی اجرای آن نیز مانند سازش در دادگاه بود .

  دانلود پایان نامه ارشد درباره جداسازهای لرزه‌ای

سوالات یا اهداف این پایان نامه :

سوالات تحقیق

سوالات تحقیق به شرح زیر می باشد :

1- آیا سازش در هر مقطعی از دادرسی امکان پذیر است ؟

2- در صورت تحقق سازش در مرحله تجدیدنظر تکلیف رأی بدوی چیست ؟

3- آیا سازش در مرحله اجرای حکم امکان دارد ؟

4- آیا گزارش اصلاحی محاکم خارجی در ایران قابل اجراست ؟

5- آیا سازش در امور حسبی امکان دارد ؟

هدف تحقیق

اهمیّت سازش در تعلیمات دینی ما و پراکندگی موجود در قواعد و مقررات مربوط به سازش ، ما را بر آن داشت تا با تحقیق و جمع آوری سوابق فقهی و قانونی آن در منبعی مستقل تحت عنوان « سازش وجایگاه آن در حقوق ایران » با دقت بیشتری نسبت به مسائل مربوط به آن بپردازیم و در حد توان به پرسش هایی که در خصوص سازش قابل طرح است پاسخ گو باشیم . با توجه به این که بحث سازش نشأت گرفته از توافق و رضایت طرفین اختلاف است ، در نتیجه آنها صرفاً در مسائلی که حق دخل و تصرف دارند ، می توانند سازش کنند . به همین دلیل است که غالب مطالب این نوشتار نیز مربوط به امور حقوقی می باشد که اشخاص در آن آزادی عمل بیشتری دارند .

 دانلود رایگان فایل دموی این پایان نامه

(فقط حاوی ده صفحه ازصفحات پایان نامه با فرمت ورد):

پایان نامه سازش و جایگاه آن در حقوق ایران

(فقط حاوی ده صفحه ازصفحات پایان نامه با فرمت PDF):

پایان نامه سازش و جایگاه آن در حقوق ایران

  پایان نامه انسان شناسی عرفانی امام خمینی و علامه طباطبایی