منابع و ماخذ پایان نامه بیع بین المللی

پای بند میگردند، بخش دیگری از منظره قرارداد رونمایی میکند و آن هم چگونگی انجام مفاد قرارداد میباشد. به دلیل اینکه در بیشتر قراردادهای الکترونیک و مدلهای آن بحث خرید و فروش و مبادله در میان است، مبحث حاضر به انجام مبادلات خصوصاً پرداخت ثمن در قراردادهای الکترونیک اختصاص یافته است. مبادله الکترونیکی به معنای انتقال الکترونیکی پول، کالا و خدمات بین خریدار و فروشنده میباشد که البته اینجا بیشتر منظور از انتقال پول، کالا و خدمات، اسناد و اطلاعاتی است که نشان دهنده و اثبات کننده انتقال مالکیت پول، کالا و خدمات از نظر حقوقی است.
روشهای پرداخت ثمن در حقوق داخلی کشورها با توجه به قدمت زیاد به بلندای تاریخ هر کشور، کاملاً جا افتاده در بین مردم و بازرگانان میباشد و چون با امنیت هر جامعه و نظم عمومی آن ارتباط دارد، لذا از طرف حکومت ضمانت اجرای خاصی برای عدم ایفاء تعهد و یا نپرداختن ثمن وجود دارد و خیال تجار از این بابت راحت است، اما وقتی یک قرارداد تجاری بعد بین المللی پیدا میکند، باید قراردادها طوری تنظیم گردند تا حداقل ریسک در از بین رفتن سرمایه، در صورت انجام تخلفات قراردادی را داشته باشند. در این خصوص نیز سازمانها و ارگانهای بین المللی تلاش زیادی صورت دادهاند تا در این زمینه نیز بهترین روشها برای پرداخت ثمن بوجود آمده و رونق تجارت بین المللی را سبب گردد.
بند اول: پرداخت ثمن به شیوه سنتی در بیع بین المللی
در بیع بین المللی کالا، چهار روش سنتی پرداخت وجود دارد:
پرداخت نقدی یا پیش پرداخت ثمن
پرداخت وعده دار یا حساب مفتوح
وصول اسنادی
اعتبارات اسنادی
که هرکدام به طور مختصر به شرح ذیل توصیف میگردند:
الف: پرداخت نقدی یا پیش پرداخت ثمن
پرداخت نقدی یا پیش پرداخت ثمن به طور خلاصه عبارت است از توافقی که به موجب آن، خریدار مطابق عقد بیع وجوهی را پیش از ساخت، تدارک یا ارسال کالای موضوع قرارداد، به حسابی در دسترس بایع واریز میکند. نکته کلیدی که در این روش وجود دارد، دسترسی بایع به ثمن پیش از اجرای تعهدات قراردادی است. این روش اگرچه برای صادرکننده امن و بسیار بی خطر است، اما برای وارد کننده دارای ریسک بالایی میباشد. وارد کننده نمیتواند مطمئن باشد که مبیع یا مقدار صحیحی از آن تسلیم خواهد شد. علاوه بر این، در صورت ورشکستگی صادر کننده، وارد کننده ممکن است، با وجود اینکه ثمن آن را پرداخته اما بر کالا حقی نداشته باشد.
این روش در بعد بین المللی نمیتواند مورد استفاده قرار گیرد مگر در صورتیکه وارد کننده نیاز استراتژیک به کالای مورد نظر داشته باشد و با تمام شرایط صادر کننده موافقت کند و یا در بین شرکتهای اعتباری و وابسته به یکدیگر بوجود آید. بهرحال این روش علاوه بر موارد فوق به دلیل اینکه وارد کننده باید بخشی از سرمایه خود را تا پایان معامله در خارج از کشور معطل بگذارد، روش رایجی در پرداخت ثمن به شیوه سنتی نیز نمیباشد.
ب: پرداخت وعدهدار یا حساب مفتوح
این روش توافقی است که به موجب آن وارد کننده تعهد میکند همزمان یا ظرف موعد مشخصی پس از انجام عمل معینی، معمولاً ارسال کالا، از سوی صادرکننده مبلغی پول را به حساب تعیین شدهای (معمولاً حساب صادرکننده) واریز کند. گاهی وارد کننده تعهد میکند که فقط ثمن قرارداد را همزمان با دریافت کالا پرداخت کند. در این شکل از توافق، صادر کننده کالا را ارسال نموده و اسناد و محل یا خود کالا را به همراه صورت حسابی دایر بر مطالبه ثمن به وارد کننده تسلیم مینماید.
واردکننده سپس بابت ثمن، یک برات بانکی یا چک برای صادرکننده میفرستد. این نوع پرداخت از طریق سیستم بانکی به انجام میرسد اما هیچ اعتبار بانکی یا وثیقهای جهت معامله داده نمیشود.در این روش برخلاف روش قبل که برای صادرکننده دارای مزیت بود، واردکننده جایگاه امنتری در اقدام به قرارداد و پذیرش ریسک حاصل از عدم انجام آن دارد. زیرا با توجه به اینکه صادرکننده درخواست پرداخت ثمن را غالباً همراه با تسلیم کالا ارائه میکند، لذا مادامی که واردکننده از پرداخت ثمن قصور نکرده، بایع نمیتواند علیه وی اقامه دعوا نماید و چه بسا که صادر کننده دیگر قادر به استرداد کالا نباشد. لذا این روش نیز در عرصه بین المللی دارای مقبولیت کمی برای پرداخت ثمن میباشد. مگر در عرصه داخلی که هزینه اقامه دعوی زیاد نیست و رقابت برای ارائه محصولات وجود دارد، استقبال زیادی از آن صورت میگیرد.
ج: وصول اسنادی (ترتیبات وصولی)
این روش مکانیسمی است که از طریق آن بانک طبق درخواست یا دستور صادرکننده با ارائه یک یا چند برات و اسناد حمل مربوط به وارد کننده ثمن را از وارد کننده وصول مینماید.

دانلود پایان نامه
برای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید
رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

در بیان ساده در این روش صادرکننده با بکارگیری یک متصدی حمل به وی دستور میدهد مادامی که خریدار (گیرنده) ثمن را نپرداخته یا یک سند قابل معامله دایر بر تعهد به پرداخت ثمن را امضا نکرده است، از تسلیم کالا به وی خودداری کند.
در این قرارداد، صادرکننده کالا را مطابق عقد بیع ارسال میکند و سپس اسناد محل لازم را که معمولاً شامل بارنامه قابل معامله به همراه براتی است که بر عهده خریدار صادر نموده به بانک خود (بانک حواله کننده) تسلیم مینماید، بانک صادرکننده با تصریح به اینکه آیا عملیات به شکل (تحویل اسناد در مقابل پرداخت) یا به نحو (تحویل اسناد در مقابل قبولی) باشد، اسناد و برات موصوف را به منظور ارائه به واردکننده برای بانک وصول کننده واقع در کشور واردکننده ارسال میکند، اگر وصول به نحو (اسناد در مقابل پرداخت) باشد، بانک وصول کننده در ازای پرداخت ثمن از سوی واردکننده اسناد را آزاد میکند و پول دریافتی را به بانک صادرکننده میفرستد و این بانک نیز به نوبه خود پول را در اختیار صادرکننده قرار میدهد. چنانچه وصول به نحو اسناد در مقابل قبولی باشد، بانک وصول کننده به صرف قبولی برات توسط واردکننده اسناد را آزاد مینماید. برات قبول شده به صادر کننده عودت داده میشود و وی وجه حاصل آن را دریافت مینماید.
مزایای این روش هم برای صادرکننده و هم برای واردکننده میباشد. صادرکننده، تا زمانی که واردکننده ثمن را نپرداخته یا برات را قبول نکرده کالا را در اختیار دارد. واردکننده، نیز این امکان را دارد تا پیش از پرداخت یا قبولی برات، اسناد مالکیت را وارسی و کنترل نماید.

این روش دارای معایبی نیز هست که نتوانسته به عنوان یک نوع پرداخت ثمن در تجارت بین المللی جایگاه اول را برای خود اشغال نماید. از این لحاظ، واردکننده ممکن است با امتناع از پرداخت یا قبول برات، برات صادرکننده را پرداخت نکند حال آنکه کالا در آبهای بین المللی در حال حمل است و یا قبلاً به کشور واردکننده رسیده است. خودداری واردکننده از پرداخت در این مرحله بدین معناست که صادرکننده ناگزیر است خریدار دیگری را جهت خرید کالا در خارج بیابد که ممکن است خریدار حی و حاضری در آنجا وجود نداشته باشد. در صورت نبود خریدار صادرکننده باید کالا را برگرداند و چه بسا در این مرحله متحمل هزینههای بسیار زیادی گردد به دلیل اینکه شاید کالا جزء اموال فاسد شدنی باشد و یا در کشور صادرکننده نیز قابل فروش نباشد. از آنجا که تمام طرفهای قرارداد دنبال روشی هستند که از عیوب فوق نیز با توجه به مزایای آن بری باشد، روش پرداخت ثمن از طریق اعتبارات اسنادی را پیشنهاد دادند.
د: اعتبارات اسنادی
روش اعتبارات اسنادی، به عنوان رایجترین شیوههای پرداخت در بیع بین المللی، عبارت است از قراردادی که به موجب آن واردکننده (صاحب حساب، متقاضی اعتبار) به بانک (بانک گشاینده اعتبار) دستور میدهد ثمن را به صادرکننده (ذی نفع اعتبار) بپردازد. بانک گشاینده اعتبار به مجرد ارائه اسناد مقرر، مستقیماً یا به واسطه بانک دیگری (بانک معرفی شده) که در کشور صادرکننده واقع است، ثمن را به صادرکننده میپردازد.
نحوه انجام پرداخت ثمن به روش اعتبارات اسنادی به شرح ذیل میباشد:
الف- متقاضی اعتبار (خریدار، واردکننده) قراردادی با ذی نفع اعتبار (صادرکننده، بایع) منعقد میکند که در آن شرط شده ثمن از طریق اعتبارات اسنادی پرداخت شود.
ب- خریدار از بانک خود درخواست میکند اعتباری را به نفع بایع افتتاح مینماید. در این قرارداد به تفضیل شرایطی که بانک بر اساس آن اعتبار را افتتاح میکند و اسناد مقرر را برای پرداخت تعیین میگردد.
ج- بانک گشاینده، اعتبار را مطابق دستورات خریدار تنظیم و از بانک معرفی شده درخواست میکند که افتتاح اعتبار به نفع بایع و شرایط آن را به بایع اطلاع دهد.
د- بانک معرفی شده، اعتبار را به بایع ابلاغ میکند و چنانچه تایید لازم باشد، آن را تایید میکند.
هـ- بایع مبیع را ارسال و اسناد مقرر را به منظور دریافت ثمن یا تحصیل قبولی برات صادره، به بانک معرفی شده ارائه میکند.
و- بانک معرفی شده اسناد ارائه شده را با اعتبار تطبیق داده و چنانچه اسناد منطبق با اعتبار باشد، برات صادره از سوی بایع را پرداخت یا قبول مینماید.
ز- بانک معرفی شده اسناد را به منظور بازپرداخت وجهی که به نیابت تادیه کرده، به بانک گشاینده اعتبار میفرستد.
ج- بانک گشاینده اعتبار اسناد را کنترل و بازبینی نموده و چنانچه منطبق با شرایط اعتبار بود، وجه تادیه شده از سوی بانک معرفی شده را بازپرداخت میکند.
ط- خریدار اسناد را از بانک گشاینده اعتبار دریافت داشته، به متصدی حمل ارائه کرده، و کالا را تحویل میگیرد.
با توجه به عملیات پیچیدهای که در این شکل پرداخت ثمن صورت میگیرد و سعی شده در آن تمام مراقبتها و احتیاطهای لازم در نوع پرداخت صورت گیرد، بازرگانان زیادی در عرصه بیع بین المللی نسبت به انجام معامله با این شیوه پرداخت مینماید. روش پرداخت اعتبارات اسنادی مزایای قابل توجهی نسبت به سایر روشها دارد که مهمترین آنها تضمین میباشد. از نظر صادرکننده، جمع دو فاکتور اعتبار تجاری طرف معامل و ارزش اعتباری بانک ضامن معتبری که در محل اقامت صادر کننده واقع است به اطمینان خاطر وی میافزاید. واردکننده نیز به سهم خود میتواند با بازپرداخت مبلغ اعتبار به بانک اسناد را دریافت نموده و با اطمینان از اینکه کالای منطبق با قرارداد، ارسال شده، کالا را تحویل بگیرد. بدین سان اعتبار اسنادی واردکننده را از خطر پرداخت ثمن به صادر کنندهای که تعهدات ناشی از معامله پایه را ایفا ننموده، مصون میدارد.
البته این روش بدون عیب نیست. مکانیسم پیچیده آن بسیار وقت گیر و بالتبع دارای هزینه بالایی نیز میباشد اما به دلیل ایمنی و تضمین منابع رایجترین شیوه پرداخت ثمن میباشد.
بند دوم: روشهای پرداخت ثمن به صورت الکترونیکی

سرعت زیاد در نحوه انجام معامله به شیوه الکترونیکی باعث میشود تا تمام جنبههای یک قرارداد را تحت تاثیر خود قرار دهد و الا خاصیت خود را از دست خواهد داد. وقتی زمان قراردادی منعقد میشود بدون حضور بعد زمان و مکان، اگر نحوه پرداخت ثمن در اینگونه قراردادها به شکل سنتی انجام گیرد که بسیار وقت گیر است عملاً ممکن است تاثیر چندانی نداشته و زمان دوباره به عنوان یکی از موانع توسعه تجاری مطرح شود. علم فناوری ارتباطات در این خصوص نیز چاره اندیشیده و راهکارهایی را پیشنهاد داده است که به طرح و بررسی آنها پرداخته میشود.
الف: پول الکترونیکی
اولین راهکاری که در این زمینه ارائه گردیده «پول الکترونیکی» است که با نامهای (پول دیجیتالی)، (سکه دیجیتالی) و (پول مجازی) نیز شناخته میشود. پول دیجیتالی علی القاعده باید دارای ویژگیهای زیر باشد:
«در همه جا رایج باشد، قابل استفاده همه باشد، اعتبار سراسری داشته باشد، قابل جعل نباشد، هزینه تهیه و نگهداری آن ناچیز باشد».
صادرکننده پول الکترونیکی که میتواند یک بانک یا غیربانک باشد، پول الکترونیکی را با استفاده از کلید خصوصی خود «امضا» یا رمزنگاری یا تصدیق کرده منتشر خواهد کرد. این انتشار به صورت پیام بوده که شامل هویت ناشر، نشانه الکترونیکی او، مبلغ پول، شماره سریال آن و تاریخ انقضا خواهد بود. به علاوه ناشر فهرستهایی را نگهداری خواهد کرد تا اطمینان حاصل شود که پول الکترونیکی دوباره خروج نشود.
نحوه خرج کردن پول الکترونیکی بدین صورت است که مشتری پول، به ناشر درخواستی را که دارای رمز است میفرستد، ناشر با توجه به سوابق و کلید عمومی متعلق به مشتری، صحت و اصالت درخواست مشتری را تایید و برای او پول الکترونیکی رمزدار صادر میکند.
مشتری پول الکترونیکی رمزدار را برای طرف معامله ارسال میکند، در حالیکه قبلاً این پیام با توجه به کلید مربوط به طرف معامله رمزگذاری شده است، طرف معامله پس از گشودن رمز، شماره سریال را برای ناشر میفرستد و ناشر نیز با تایید آن و واریز آن به حساب طرف معامله مبلغ را پرداخت میکند و شماره سریال پول الکترونیکی را از اعتبار خارج خواهد نمود.
ب: چک الکترونیکی
چکهای الکترونیکی در عمل شبیه چکهای متعارفند اما با هزینههای کمتر. فرق آنها این است که برای نوشتن آنها از کاغذ استفاده نمیشود. متضمن امضای دستی هم نیستند، بلکه در صدور آنها از امضای دیجیتالی استفاده میشود. تکنیک استفاده از چک الکترونیکی شبیه آنچه هست که در مورد پولهای الکترونیکی مورد استفاده واقع میشود، چک الکترونیکی برای گیرنده وجه (محال له) فرستاده میشود. هنگامی که بانک محال له، مبلغ چک را برای گیرنده وجه وصول کرد روی چک خط میکشد و با استفاده از کلید خصوصی صادرکننده چک، چک را رمزنگاری میکند تا دلیلی بر پرداخت چک فراهم شود.
ج: کارت اعتباری یا هوشمند
امروزه معمولترین روش پرداخت در اینترنت کارت اعتباری است. زیرا مردم با این کارتها آشنایی دارند و در خریدهای روزمره از آن استفاده میکنند. این نوع کارتها دارای انواع گوناگونی است و میتواند برای مقاصد مختلفی مورد استفاده قرار بگیرد. کارت اعتباری معمولاً دارای یک تراشه ریزپردازنده است که میتواند اطلاعات را در خود ذخیره کند. این نوع کارتها فعلاً توسط موسسات و شرکتهای مختلف جهت رفاه حال کارمندان خود استفاده میشود، این نوع استفاده از کارت وسیلهای برای پرداخت نقدی اجناس میباشد که در فروشگاههای هم حقیقی و هم مجازی استفاده میشود. با استفاده از این کارتها ارزش ذخیره شده در کارت که میتواند به صورت اعتباری بوده و یا اینکه مبلغ آن از قبل پرداخت شده باشد، از یک طرف به یک طرف دیگر انتقال مییابد و یا به عبارت دیگر یک طرف بستانکار قرارداد بوده و طرف مقابل بدهکار قرارداد میباشد.
د: اعتبارات اسنادی الکترونیک
مکانیسم اعتبارات اسنادی که در روش پرداخت ثمن به شکل سنتی مورد استفاده واقع میشود و دارای قابلیت بالایی از حیث امنیت و تضمین منابع میباشد که بصورت رایجترین شیوه پرداخت ثمن مورد استفاده قرار میگیرد، میتواند بدون بروز مشکلاتی به طور الکترونیکی عمل کند. زیرا امروزه بسیاری از اطلاعات و مدارک مرتبط با اعتبارات اسناد تجاری از طریق الکترونیکی انتقال مییابد.
یک معامله عادی اعتبار اسنادی چنانکه گذشت حداقل مشتمل بر سه قرارداد مرتبط با یکدیگر، در عین حال اساساً مستقل از هم باشد:
الف- قرارداد بین متقاضی اعتبار و بانک گشاینده اعتبار که به موجب آن واردکننده از بانک گشاینده میخواهد اعتباری را بر اساس شرایط معینی به نفع صادرکننده افتتاح نماید.
ب- قرارداد بین بانک گشاینده اعتبار و بانک معرفی شده که در کشور صادرکننده واقع است.
ج- قرارداد بین بانک معرفی شده و صادرکننده
به منظور اینکه اعتبارات اسنادی به طور الکترونیکی عمل کند، لازم است ایجاد، ارسال و تبادل اسناد در این قراردادهای مختلف قابلیت اجرا و گردش الکترونیکی را دارا باشد که با توجه به قابلیت بسیار بالا و امنیتی که در حال حاضر در شبکه الکترونیک و اینترنت با توجه به نرم افزارهای قدرتمند طراحی شده در این زمینه وجود دارد مراحل

دیدگاهتان را بنویسید