خرید و دانلود پایان نامه حقوق بینالملل بشر

دانلود پایان نامه

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

ی آشوبگران. از نظر کمیته ماده ۳ مشترک جز یادآوری چند قاعده «حداقلی» نیست که در قوانین داخلی بیشتر دولتها مقرر شده و رعایت آن در هر اوضاع و احوالی واجب است. (ضیایی بیگدلی، ۱۳۹۲، ص ۵۷) کمیته بینالمللی صلیب سرخ در تفسیر ماده ۳ مشترک همین نظریه را مبنا گرفته و بسط داده است. عقیده به تکلیف شورشیان مبتنی بر این دلیل است که در زمینه حقوق بشر، افراد هم در سطح بینالملی طرف حق و تکلیف قرار میگیرند. چنین تکلیفی در واقع از طبیعت حقوقی بیشتر مقررات بشردوستانه نشأت میگیرد، بهخصوص ماده ۳ مشترک که طبعی فراگیر و جهانی دارد. (ممتاز و رنجبریان، ۱۳۸۷، صص ۱۱۹ و ۱۲۰) قابلیت اعمال ماده ۳ مشترک، البته به شناسایی ویژه حکومت ذیربط که آشوبها در سرزمینش به سطح بالایی از شدت رسیده، منوط نیست. وجود مخاصمه مسلحانه مبتنی بر یک معیار عینی است و کمیته
بینالمللی صلیب سرخ در متقاعد کردن مقامات ذیصلاح، از آن لحظهای که در پرتو قواعد حقوق بینالملل در این ارتباط ملزم تلقی میشوند، از نقش و کارکرد مهمی برخوردار است. (تاموشات، ۱۳۹۱، ص ۴۵۱)
کمیته بینالمللی صلیب سرخ باید «وظایفی را که طبق کنوانسیونهای ژنو برعهده دارد انجام دهد، در اجرای صحیح حقوق بینالملل بشردوستانه قابل اعمال در مخاصمات مسلحانه بکوشد و هر گونه شکایت درمورد تخطی از این حقوق را بپذیرد». (ممتاز و رنجبریان، ۱۳۸۷، ص ۱۸۱) دفتر امور حقوقی کمیته بینالمللی صلیب سرخ، بسیار پیشتر از کنفرانس ۱۹۴۹ یعنی دو سال قبل از آن در اجلاس کارشناسان چنین استدلال کرده بود: «حکومتها با امضا کنوانسیون، نه فقط خودشان را بلکه جملگی نفوس مملکت را که نماینده آن هستند به رعایت کنوانسیون پایبند میکنند. از این نکته میتوان نتیجه گرفت، هر فردی از جمعیت یک کشور که وارد یک جنگ داخلی میشود، خودبهخود متعهد به رعایت کنوانسیون است». (ممتاز و رنجبریان، ۱۳۸۷، صص ۱۱۹ و ۱۲۰)
در ۸ ژوئن ۱۹۷۷ با مساعدت کمیته بینالمللی صلیبسرخ دو پروتکل به عنوان پروتکلهای الحاقی به
عهدنامههای ۱۹۴۹ ژنو به تصویب رسید. (ضیایی بیگدلی، ۱۳۹۲، ص ۳۲) حذف نقش نهادهای بیطرفی چون کمیته بینالمللی صلیب سرخ در راستای نظارت بر اجرای مقررات از بخش هفتم پیش نویس راجع به اعمال و اجرای پروتکل دوم نشانگر تغییر مهمی در رویه دولتها بود و دولتها را مجاز میداشت تا نقش این نهاد را تنها محدود به موضوعاتی کنند که تحتالشمول ماده ۳ مشترک است. (شفیعی بافتی و هنجنی، ۱۳۹۲، ص ۹۹)
شرط مارتنس در پروتکل الحاقی اول به عنوان یک مقرره آمده است اما در پروتکل دوم از چنین جایگاهی برخوردار نیست و فقط در مقدمه جای دارد؛ این تفاوت بیانگر پافشاری دولتها بر حفظ مخاصمات
غیربینالمللی تحت حاکمیت حقوق داخلی است در نتیجه نشان دهنده اکراه و بیمیلی آنها برای شناسایی و اعمال حقوق بشردوستانه در مورد این جنگهاست. (شفیعی بافتی و هنجنی، ۱۳۹۲، صص ۱۰۰ و ۱۰۱) اما
میتوان گفت که حق کمیته در پیشنهاد خدمت رسانی به قربانیان، در مخاصمات مسلحانه مذکور در پروتکل دوم نیز محفوظ است و قابل استناد، چرا که پروتکل دوم الحاقی، ماده ۳ مشترک را توسعه داده و تکمیل میکند و هدف از تصویب و اجرای آن بهبود حال قربانیان مخاصمات است بنابراین کمیته بینالمللی صلیب سرخ همچنان میتواند خدمات خود را به هر یک از طرفهای متخاصم ارائه نماید. در واقع حقی که برای کمیته در ماده ۳ مشترک شناخته شده است بهمنزله شناسایی رویه دیرین این دستگاه نوعپروری است که سابقهاش به قرن نوزدهم برمیگردد. (ممتاز و رنجبریان، ۱۳۸۷، ص ۱۸۰) حذف مقررات پیشنهادی کمیته بینالمللی صلیب سرخ از پروتکل دوم هیچ تأثیری بر ماهیت عرفی قواعد مربوط به نحوه نبرد در مخاصمات داخلی ندارد. به عقیده بسیاری از حقوقدانان، حذف پیشنهادهای مزبور را نباید بهمنزلهی نبود مقررات عرفی در این زمینه دانست. (ممتاز و رنجبریان، ۱۳۸۷، ص ۱۴۸)
در اجلاس ۱۹۷۰ کمیته به دنبال کاستن از دو گانگی قواعد میان قواعد حاکم بر مخاصمات مسلحانه داخلی و بینالمللی بود. زیرا قواعد مزبور هدفی مشترک داشته که همانا، حمایت از انسانها در کشاکش درگیریها و منازعات مسلحانه است. اگر هدف این باشد دیگر نباید تفاوتی میان مخاصمات مسلحانه از لحاظ داخلی یا
بینالمللی بودن آنها قائل شد. (شفیعی بافتی و هنجنی، ۱۳۹۲، ص ۱۲۸) در واقع، اگر در جستجوی «ارزش افزوده» پروتکل دوم الحاقی به لحاظ محتوایی باشیم، درمییابیم که پروتکل «به نحو قابل ملاحظهای بر تعهداتی که باید حین مخاصمات داخلی رعایت شوند، افزوده است». (ممتاز و رنجبریان، ۱۳۸۷، ص ۵۲)
در کنفرانس بیستم کمیته صلیب سرخ سه اصل قطعنامه ۲۴۴۴ سال 1968 مجمع عمومی به عنوان اصول
لازمالاجرا در مخاصمات مسلحانه غیربینالمللی ذکر گردیدهاند. (دلخوش، ۱۳۸۷)
با ابراز نگرانی و هراس شدید از تخلفات عمدهای که در هنگام مخاصمات مسلحانه داخلی و همچنین
بینالمللی صورت میگیرند، کنفرانس بینالمللی صلیب سرخ در قطعنامه شماره ۲ کنفرانس تعهدی را که
دولتها در سرکوب و مجازات تخلفات از حقوق بینالملل بشردوستانه دارند یادآوری میکند و مصرانه از
آنها میخواهد که بر تلاشهای انجامشده در سطح بینالمللی برای محاکمه و کیفر دادن جنایتکاران جنگی بیفزایند. (ممتاز و رنجبریان، ۱۳۸۷، ص ۲۰۵)

حضور دولتهای حامی، مانع فعالیتهای بشردوستانهای که کمیته بینالمللی صلیب سرخ یا دیگر
سازمانهای بیطرف بشردوستانه برای حمایت از قربانیان درگیری انجام میدهند، نخواهد بود. کاربرد این مقرره این است که دولتها میتوانند در هر زمان توافق کنند که وظایف بشردوستانهای را که به موجب کنوانسیونها بر عهده دولتهای حامی است به سازمانی که واجد تضمینات بیطرفی و کارآمدی باشد بسپارند. (کمیته
بینالمللی صلیب سرخ ۱۳۹۰، ص ۸)
در سالهای ۱۹۹۰ و ۱۹۹۱، کمیته بینالمللی صلیب سرخ به تمام کشورهای درگیر در جنگ خلیج فارس یادآور شد که استفاده از سلاح بیولوژیک به موجب مقررات حقوق بینالملل بشردوستانه ممنوع است. در سال ۱۹۹۴ این کمیته ممنوعیت مزبور را در جریان درگیریهای آنگولا یادآور شد. (هنکرتز و دوسوالدبک، ۱۳۸۷، ص ۳۹۴) کمیته بینالمللی صلیب سرخ به کمک کارشناسان نظامی، فهرستی از اهداف مشروع نظامی را تهیه کرده است. (بند ۲ ماده ۵۲ پروتکل اول ژنو، اهداف مشروع نظامی) (شافع، ۱۳۸۰) کمیته بینالمللی صلیب سرخ در سال ۱۹۹۹ گروهی از کارشناسان نظامی، حقوقی و سلاح پرتابی (بالستیک) را از چهار کشور تولیدکننده و انبارکننده گلولههای ۱۲.۷ میلیمتری (کشورهایی که از همه بیشتر از ممنوعیت آن صدمه میدیدند) گردهم آورد. کارشناسان دولتی که در مقام شخصی خود در جلسه شرکت کرده بودند، تأکید کردند که هدف قراردادن سربازان با این گلولهها که اثر قابل پیشبینی آن انفجار پس از برخورد و اصابت با بدن است، مغایر با اهداف اعلامیه سنپترزبورگ است. (هنکرتز و دوسوالدبک، ۱۳۸۷، ص ۴۱۴)
حقوق بینالملل بشردوستانه بر استفاده صحیح از نمادها و غیرقانونی بودن سوءاستفاده از آنها تأکید بسیار دارد. حتی اساسنامه دیوان بینالمللی کیفری سوء استفاده از نمادهای رسمی کمیته بینالمللی صلیب سرخ را جنایت جنگی خوانده است. دلیل این تأکید و توجه آن است که از آنجا که فقط افراد و اشیایی که در زمان جنگ به فعالیتهای امدادی، پزشکی و بشردوستانه مشغولند حق استفاده از این نمادها را دارد، لذا افراد در زمان جنگ به حاملان این نمادها اعتماد و اطمینان میکنند. (سیاه رستمی و همکاران، ۱۳۹۰، ص ۳۴)
۱-۳-۱- نقش کمیته بینالمللی صلیب سرخ در حفاظت و حمایت از سلامت مجروحین و بیماران
کنوانسیون چهارم مقرر میداردکه قبل یا بعد از شروع درگیریها برای حمایت از مجروحان، بیماران و سالخوردگان، کودکان زیر ۱۵ سال، مادران باردار، مادران دارای کودکان زیر ۷ سال میتوان مناطق بیمارستانی و مناطق امن ایجادکرد. از دولتهای حامی یا کمیته بینالمللی صلیب سرخ دعوت میشود که برای تسهیل ایجاد و شناسایی این نواحی و مناطق کمک و مساعدت کند. (کمیته بینالمللی صلیب سرخ ۱۳۹۰، ص ۴۹) این وظیفه قدرتهای حامی و کمیته بینالمللی صلیب سرخ است که مساعیجمیله خود را جهت تأسیس یا شناسایی مناطق یا نواحی بیمارستانی و امن در اختیار طرفهای مخاصمه قرار دهند. حق موسع کمیته بینالمللی صلیب سرخ به ابتکار در مسائل بشردوستانه که در کنوانسیون ژنو مقرر شده به کمیته به خصوص قدرت ارائه پیشنهاد به طرفهای مخاصمه در هر زمان و تدارک کمک در ایجاد مناطق یا نواحی مورد حمایت را میدهد. (فلک، ۱۳۸۷، ص ۳۰۲)
جمعیت ملی صلیب سرخ یا هلالاحمر برای کمک به مجروحان، بیماران و کشتیشکستگان، توزیع اقلام امدادی و نظارت بر آسایش مردم با هر وسیلهای که در اختیار دارد، صلاحیت دارد. (کمیته بینالمللی صلیب سرخ ۱۳۹۰، ص ۶۰) طرفهای درگیری نیز باید کلیه اطلاعات موجود را که میتواند به تشخیص هویت مجروحان، بیماران و مردگانی که در دست آنها هستندکمک کند، ثبت کنند: دولتی که این افراد به آن وابسته یا تبعه آن هستند، شماره هنگ، نام فامیل و نام کوچک، تاریخ تولد، تاریخ و مکان دستگیری و نوع اعمالی که نسبت به آنها انجام شده و امثال آن. این اطلاعات سریعاً باید به دفتر بینالمللی مذکور در کنوانسیون سوم برای انتقال به طرف دیگر جنگ بویژه از طریق آژانس مرکزی جستجوی کمیته بینالمللی صلیبسرخ ارسال شود. (کمیته
بینالمللی صلیب سرخ ۱۳۹۰، ص ۱۳)
۱-۳-۲- جایگاه سلامت غیرنظامیان در کمیته بینالمللی صلیب سرخ
راهنمای کارکمیته بینالمللی صلیب سرخ در فعالیتهایش همین اهمیت و توجهی است که به احتراز از تبعیض و اطمینان از بی طرفی در سطح جهان، ابراز می دارد.
تجربیات دیرینه کمیته بین المللی صلیب سرخ نشان داده است این سازمان برای کارآمدی باید درگیر فعالیت های وسیعی شود؛ فعالیت هایی که نباید بطور مجزا بلکه باید در ارتباط با یکدیگر مدنظر گرفته شوند. هر یک از این فعالیت ها به اقدامات دیگر مرتبط است و همه آنها با یکدیگر ساختاری منسجم را ایجاد می کنند. به عبارت دیگر، فعالیت میدانی بشر دوستانه عملاً مباحثه را بدنبال می آورد و بصورت گردهمایی متخصصین مختلف گسترش مییابد. وظیفه بعدی فعالیت در جهت پذیرش این قواعد جدید در سطح جهانی از طریق متقاعد کردن کشورها به اهمیت رعایت این قواعد، از طریق دولت، مجلس، مقامات ارشد و دیگر نهادهای آنها و برای ترویج حقوق بین الملل بشردوستانه در مدارس و دانشگاه ها و در ارتباط با موضوع آموزش نظامی باید به تصویب قواعد عمومی ترغیب شوند که قواعد جدید را در قوانین داخلی خود وارد نمایند. اما این هرگز کافی نیست و این مشکلات جدید مستلزم روش های جدید و نیز بحث های جدید در مورد متناسب بودن قواعد موجود در بکار گیری آنها مطابق با واقعیت های جدید می باشد. و اینها همه در جهت رسیدن به هدفی است که مقصد آن پایان درگیری های مسلحانه است. (هنکرتز و دوسوالدبک، ۱۳۸۷، صص ۱۴ و ۱۵)
برای کمیته بین المللی صلیب سرخ، بیطرفی به آن معنی است که نه فقط از اعمال تبعیض بین قربانیان مختلف یک درگیری اجتناب گردد، بلکه تلاشی مداوم صورت پذیرد که با همه قربانیان همه درگیری ها بر روی کره زمین، بدون درنظرگرفتن ترجیهات منطقه ای یا نژادی و نیز بدون توجه به احساساتی که بواسطه تصاویر برگزیده رسانه ها برانگیخته می شوند، بطور منصفانه برخورد شود. (هنکرتز و دوسوالدبک، ۱۳۸۷، ص ۱۳) بنا به تفسیر کمیته بینالمللی صلیب سرخ، جنبه انساندوستانه فعالیت امدادرسانی مفروض است هنگامی که هدف کمک به غیرنظامیها باشد، و فعالیت بیطرفانه است اگر هیچ تمایزی بر اساس معیارهای شخصی بین افراد کمکگیرنده در کار نیاید و عاری از هرگونه هدف سیاسی جانبدارانه باشد. نیاز به گفتن نیست که اولویت آسیبپذیرترین افراد در دریافت کمکهای مذکور در ماده ۷۰ پروتکل اول که مبتنی بر معیارهای دقیق و عینی است، کمترین تأثیری بر بیطرفانه بودن فعالیتهای انساندوستانه ندارد. (ممتاز و رنجبریان، ۱۳۸۷، ص ۱۴۱)
در بیست و ششمین کنفرانس بینالمللی صلیب سرخ و هلال احمر در ۱۹۹۵ بر این نکته تأکید شد «که برای سازمانهای بشردوستانه مهم است بتوانند بدون مانع در طول درگیری مسلحانه به جمعیتهای غیرنظامی نیازمند مطابق با قواعد قبل از اعمال حقوق بینالملل بشردوستانه، دسترسی داشته باشند». (هنکرتز و دوسوالدبک، ۱۳۸۷، ص ۳۱۴) علاوه بر این کمیته در این کنفرانس بر تکلیف طرفهای درگیر، به «پذیرش کمکهای بشردوستانه بیغرض تحت شرایط مقرر در حقوق بینالملل بشردوستانه، به نفع جمعیت غیرنظامی در صورتی که منابع کافی برای بقاء این افراد وجود نداشته باشد» تأکید نموده است. (هنکرتز و دوسوالدبک، ۱۳۸۷، ص ۳۱۵) در تفسیر بند ۲ ماده ۱۸ پروتکل ۲ و ماده ۱۴ همین پروتکل کمیته بینالمللی صلیب سرخ بیان میدارد هنگامی که بقای جمعیتی با خطر روبهرو است و عملیات امداد موجب حفظ جان و زندگی انسانها خواهد شد دولت مربوط نمیتواند بیدلیل مانعتراشی کند و نگذارد کمکها به دست غیرنظامیان برسد. کمیته به این نکته استناد میکند که در متن بند ۲ ماده ۱۸ پروتکل دوم، فعل در زمان آینده بهکار رفته است. در واقع عبارت عملیات کمک رسانی «انجام خواهد شد»، افاده الزام میکند؛ بدین سان دولتی که خودسرانه پیشنهاد کمک انساندوستانه را رد میکند مسئولیت اخلاقی سنگینی را متوجه خود میکند. با این استدلال کمیته بینالمللی صلیب سرخ به خود حق ورود به سرزمین آن دولت و انجام عملیات امدادرسانی را میدهد. (ممتاز و رنجبریان، ۱۳۸۷، ص ۱۴۳)
شانزدهمین کنفرانس بین المللی صلیب سرخ که در ژوئن ۱۹۳۸ در لندن برگزار شد با تصویب قطعنامه شماره ۹ طرفهای متخاصم را به مراقبت از جمعیتهای غیرنظامی هنگام حملات هوایی فراخوانده است. (گروه نویسندگان، ۱۳۸۶، ص ۴۸۱)
برنامه اقدام برای سالهای ۲۰۰۳-۲۰۰۰ بر این نکته تأکید دارد که نه تنها سازمانهای کمکهای بشردوستانه، بلکه سازمانهای بیطرف نیز بتوانند به غیرنظامیان نیازمند کمک برسانند. (هنکرتز و دوسوالدبک، ۱۳۸۷، ص ۳۱۴)

کارکنان درگیر در یک عملیات امدادی باید مورد احترام و حمایت قرار گیرند. اگر عملیات امدادی توسط نمایندگان دولت حامی یا کمیته بینالمللی صلب سرخ اداره یا همراهی شوند، در این صورت، این اشخاص از حقوق و مصونیتهای خاص دولت حامی یا کمیته بینالمللی صلیب سرخ بهرهمند میشوند. (فلک، ۱۳۸۷، ص ۳۵۶)
مطابق ماده ۱۵ پروتکل دوم الحاقی ۱۹۷۷ نمیتوان به سدها، آببندها و نیروگاههای هستهای تولید برق حمله کرد حتی اگر این تاسیسات هدف نظامی باشند. ولی این ممنوعیت کامل نیست، زیرا منحصر به مواردی است که حمله «منجر به رها شدن نیروهای خطرناک و متعاقب آن سبب آسیبهای شدید به جمعیت غیرنظامی شود»، لیکن بر اساس تفسیر کمیته بینالمللی صلیب سرخ از ماده ۱۵ پروتکل دوم اعلام یک اصل کلی بدون آنکه استثنائی را در نظر بگیرد جای چون و چرا در ماده ۱۵ نگذاشته و آن را واضحتر کرده است. (ممتاز و رنجبریان، ۱۳۸۷، ص ۱۶۳)
کمیته بینالمللی صلیب سرخ همچنین در قطعنامههای صادره در بیست و یکمین و بیست و هفتمین کنفرانس خود که به ترتیب در سالهای ۱۹۶۵ و ۱۹۹۹ صادر شده است کلیه طرفین مخاصمه (اعم از حکومتی و شورشی) را در راستای سازگار نمودن و تطبیق دادن خود با ممنوعیت کلی درخصوص

دیدگاهتان را بنویسید